این تصویر جدید، زیبایی خیرهکننده سحابی شیر که قبلاً NGC ۲۳۹۲ نامیده میشد را برجسته میکند که به لطف صورت مبهمی به شکل سر شیر و یال اطراف آن، لقب شیر را به دست آورده است.
در مرکز این صورت شیر، یعنی جای بینی آن، یک نقطه بنفش روشن مشاهده میکنید. این نقطه در واقع بقایای یک ستاره در حال مرگ است که انرژی را به بیرون ساطع میکند و ساختار کیهانی را تغذیه میکند.
این بقایای غنی از اکسیژن، یک کوتوله سفید یا هسته داغ یک ستاره در حال مرگ است. هنگامی که ستارهای مانند این میمیرد، ناپایدار میشود و لایههای بیرونی خود را پرتاب میکند و گاز و غبار را به بیرون میپاشد تا یک سحابی سیارهای ایجاد کند.
اثر این کوتوله سفید پس از اینکه انرژی آزاد کرد و حباب بزرگی از گاز یونیزه شده در اطراف خود ایجاد کرد، برجا ماند.
ستارهشناسان میگویند با گذشت زمان، صورت شیر به گسترش خود ادامه خواهد داد. آنها تخمین میزنند که در حدود ۱۰ هزار سال دیگر، این شیر ممکن است به طور کامل از بین برود.
این اولین باری نیست که سحابی شیر را میبینیم. به عنوان مثال در سال ۲۰۰۰، تلسکوپ فضایی «هابل» نگاهی دقیق به این سحابی انداخت.
با این حال، تلسکوپ فضایی «جیمز وب» این تصویر از سحابی را با استفاده از دو ابزار پیشرفته خود موسوم به «دوربین فروسرخ نزدیک» (NIRCam) و «ابزار فروسرخ متوسط» (MIRI) ثبت کرده است. این نمای جدید، نگاهی بسیار دقیق از سحابی به ما میدهد.
با این ابزارهای جدید میتوانیم جزئیاتی مانند برخی از ویژگیهای گرد و غبار و گاز را ببینیم که هرگز در نمای هابل از سحابی شیر ندیده بودیم.
در مجموع، این تصویر دیدگاه بسیار دقیقتری از شکل واقعی این سحابی و ساختارهای کیهانی تشکیلدهنده آن به ما میدهد.
