به گزارش آفتاب نیوز،
او نه تنها یک بازیگر محبوب، بلکه زنی بود که سالها در تلاش برای بازپسگیری روایت زندگی خود از چنگال کلیشههای هالیوودی و آسیبهای عمیق روانی بود.
کودکی در کانون توجه؛ بار سنگین شهرت
پنتییر از همان سالهای آغازین کودکی، زمانی که در آگهیهای تبلیغاتی ظاهر میشد، با دنیای سرگرمی پیوند خورد. نقشآفرینی او در ۱۱سالگی در فیلم «تایتانها را به خاطر بسپار» نویدبخش ظهور استعدادی درخشان بود. اما برای پنتییر، این درخشش هزینهای داشت. او در بزرگسالی با صراحت از فشار هالیوود بر کودکان بازیگر سخن گفت. روایتهای او از آن سالها، بهویژه اختلاف نظر مادرش با عوامل فیلم «اتاق ترس» که منجر به کنار گذاشته شدن او از پروژهای بزرگ شد، نشان میدهد که چگونه مدیریت زندگی حرفهای او از همان ابتدا در مسیری قرار گرفت که کنترلش از دستان خودش خارج بود.
با این حال، نقش «کلر بنت» در سریال قهرمانان او را به یک پدیده جهانی تبدیل کرد. در این دوران، او نماد دختری بود که قدرتهای خارقالعاده داشت، اما در زندگی واقعی، پنتییر بیش از هر زمان دیگری در برابر فشارهای سیستماتیک این صنعت آسیبپذیر بود.
نبرد خاموش با افسردگی و اعتیاد
دهه ۲۰ زندگی پنتییر، دورانی بود که با موفقیتهای حرفهای در «نشویل» همراه شد، اما در پشت صحنه، او با چالشی سختتر دستوپنج نرم میکرد. تولد دخترش «کایا» در سال ۲۰۱۴، دریچهای به سوی افسردگی پس از زایمان گشود که زندگی او را زیرورو کرد. در فرهنگی که از بازیگران زن انتظار دارد همیشه «بینقص» و «شاد» باشند، پنتییر مجبور بود این درد عمیق را پشت نقابِ شخصیت «جولیت بارنز» پنهان کند.
او بعدها در مصاحبههای متعدد از آن دوران بهعنوان زمانی یاد کرد که احساس میکرد خودش را گم کرده است. اعتیاد به مواد مخدر و الکل، واکنشی بود به دردی که صدایی نداشت؛ تلاشی برای بیحس کردنِ فشاری که میان مسئولیتهای مادرانه، انتظارات حرفهای و سلامت روانِ در حال فروپاشیاش قرار گرفته بود.
حضانت؛ تصمیمی که تا پایان او را دنبال کرد
یکی از دردناکترین فصول زندگی او، رابطه با ولادیمیر کلیچکو، بوکسور مشهور سنگینوزن، و جداییشان در سال …
