
به گزارش رکنا، سهیل رحیمی درباره تغییرات روانی مردم پس از جنگ دوم گفت: «نشانههایی مانند افزایش اضطراب، پرخاشگری، افسردگی و ناامیدی در درمانجویانی که به ما مراجعه میکنند، بیشتر دیده میشود. البته بسیاری از مشکلات روانی مردم از قبل از جنگ هم وجود داشت. در سال ۱۴۰۴ یکی از مسائلی که بیش از همه خودش را نشان داد، کاهش امید بود؛ امید به بهبود شرایط، امید به کنترل گرانیهای افسارگسیخته و امید به بهتر شدن وضعیت معیشتی.»
این روانشناس با اشاره به افزایش برخی اختلالات روانی پس از جنگ گفت: «در حال حاضر ما با موارد زیادی از اضطراب جدایی، بهویژه در میان افرادی که عزیزان یا بستگانشان را در این حوادث از دست دادهاند، مواجه هستیم. همچنین اختلال استرس حاد، پرشهای ناگهانی از خواب، گوشبهزنگی شدید، اضطراب فراگیر و اختلال سازگاری را بیشتر مشاهده میکنیم؛ یعنی افرادی که نمیتوانند خودشان را با شرایط جدید وفق دهند.»
رحیمی تأکید کرد: «به نظر میرسد سطح کلی اختلالات روانی در کشور بعد از جنگ افزایش پیدا کرده است. آیا این موضوع غیرطبیعی است؟ خیر. در تمام جنگها چنین پیامدهایی دیده میشود؛ حتی در دوران دفاع هشتساله نیز شاهد این مسئله بودیم. اما این وضعیت نیازمند مداخله فوری و جدی است.»
او مهمترین اقدام را بازگرداندن امید به جامعه دانست و گفت: «تا زمانی که مردم یک دورنمایی از بهتر شدن شرایط و بهبود اوضاع کشور نبینند، حتی برای درمان خودشان هم انگیزه کافی پیدا نمیکنند. ما الان با وجود افزایش اختلالات روانی، کاهش مراجعه به کلینیکها را شاهد هستیم؛ چون بسیاری از مردم از نظر اقتصادی تحت فشار شدید هستند.»
رحیمی افزود: «گاهی فرد به ما میگوید اگر بخواهم هزینه مراجعه به روانشناس را پرداخت کنم، باید از خرید بخشی از غذای خانوادهام بزنم. این یک چالش بزرگ روانشناختی در جامعه امروز ایران است.»
اختلال استرس پس از سانحه؛ زخمی که بعد از حادثه ادامه پیدا میکند
رحیمی با توجه به اتفاقات هولناک یک سال و نیم گذشته مانند وقوع دو جنگ و اعتراضات مردمی، بیان کرد: «شاهد افزایش اختلالات استرسزا در جامعه هستیم. بسیاری از مردم دچار اختلال استرس پس از آسیب شدند، بهخصوص …










![[کامران نرجه] ذینفعان تأمین اجتماعی صبور باشند](/news/u/2026-08-23/ettelaat-n4nc3.jpg)
