مرتضی مکی، کارشناس مسائل بینالملل در گفتوگو با خبرنگار برنا درباره چرایی پایان رایزنیها و بازگشت ترامپ به سیاست فشار حداکثری گفت: اینکه آمریکاییها پس از اعلام آتشبس و تلاشهایی که انجام شد و همچنین تفاهمنامهای که به امضا رسید، دوباره به مواضع قبلی خود بازگشته و همچنان به دنبال تحمیل خواستههای خود به ایران هستند، نشان میدهد که آمریکاییها درصدد انجام یک اقدام بزرگ در سطح منطقه هستند.
وی افزود: در اثر واکنش منطقهای که ایران انجام داد، آمریکاییها در شرایط بسیار سخت و تنگنایی قرار گرفتند و این اقدام میتواند در همین شرایط اجرایی شود. با توجه به مجموعه اظهارنظرها، انتقادات و تحلیلهایی که درباره نظم منطقهای پس از جنگ مطرح شده، آمریکا به دلایل مختلف نمیتواند به شرایط قبل از جنگ بازگردد. به همین دلیل حتی گفته میشود که آمریکاییها بسیار بعید است دوباره پایگاههای خود را به شکل گذشته بازسازی کنند و حضور نظامی ثابت خود را در منطقه حفظ کنند. اگر به دنبال حضور منطقهای باشند، باید به چارچوب قواعد جدیدی تن بدهند.
این کارشناس مسائل بینالملل ادامه داد: این تغییر نظم برای آمریکا و شخص ترامپ که به دنبال ایجاد یک نظم جدید است، بسیار سخت است و پذیرش آن به راحتی انجام نمیشود. به همین دلیل تصور میکردم با تفاهمنامه اسلامآباد و تفسیری که خود آمریکاییها از این تفاهمنامه ارائه کرده و آن را دستاوردسازی کنند، موضوع تنگه هرمز اهمیت ویژهای پیدا کند.
مکی تصریح کرد: بسته شدن تنگه هرمز، مستقل از تجاوز آمریکا به ایران، به یک اهرم بسیار مهم برای ایران تبدیل شد. پیش از آن شاید ایران از طریق اهرم هستهای به دنبال این بود که خواستههای خود در زمینه رفع تحریمها و بازگشت به شرایط قبل از جنگ را دنبال کند، اما تنگه هرمز اهرم جدید و قدرتمندی را در اختیار ایران قرار داد تا بتواند از آن در جهت تأمین خواستهها و …
