مشکل اصلی این تاخیر جنگی است که آمریکا علیه ایران به راه انداخته، اکثر موشکهای PAC-۳ در آمریکا تولید میشوند و جنگ آمریکا علیه ایران، ذخایر واشنگتن را به شدت تحلیل برده است. دونالد ترامپ رئیسجمهور آمریکا پیش از این وعده تولید تحت لیسانس پاتریوت در اوکراین را داده بود، اما به تازگی از این حرف عقبنشینی و اعلام کرده که «ما هم موشک میخواهیم» و تمرکزش را روی بازسازی ذخایر آمریکا معطوف کرده است.
اروپا نیز در جنگ اوکراین به بنبست رسیده است. آلمان به عنوان بزرگترین تامینکننده اروپایی تسلیحات برای اوکراین، اعلام کرده که به مرز رسیده و باید برای تامین امنیت داخلی و تعهدات ناتو، ذخایری را نگه دارد. نروژ نیز این وضعیت را «غیرقابلتحمل» خوانده و خواستار کمک بیشتر همه کشورهای اروپایی شده است.
یورگن شرودل، یکی از مقامات ارشد وزارت دفاع آلمان، اندکی پس از نشست ماه پیش ناتو در آنکارا، در یک نشست در برلین گفت: «ما واقعا داریم به نقاط محدودیت خودمان میرسیم. ما باید از امنیت خودمان هم اطمینان حاصل کنیم.»
در این میان یکسری از کشورهای اروپایی تلاش دارند تا هم نظر آمریکا را جلب کنند و هم ذخایر تسلیحاتی خود را حفظ کنند. لهستان تنها پنج فروند موشک تحویل داده و با واکنش شدید سیاسی داخلی مواجه شده، اسپانیا، پیش از این محمولهای فرستاده، اما از ارسال مجدد یا اعلام تعداد دقیق آن خودداری کرده است و یونان که تهدید اصلی را ترکیه میداند، تاکنون هیچ پاتریوتی به اوکراین نداده، هرچند درخواست ۲۰۰ موشک از سوی کییف مطرح شده است.
وزیر دفاع نروژ نیز در گفتوگویی با اشاره به وضعیت ذخایر تسلیحاتی اروپایی اظهار داشت: «به نظر من این وضعیت در بلندمدت برای اروپا پایدار نیست. همهٔ کشورهای اروپایی باید وارد میدان شوند.»
حال با توجه به کمبود ذخایر موشکهای رهگیر پاتریوت اروپاییها و نادیده گرفتنهای مداوم درخواستهای اوکراین و در کنار آن، بدقولیهای آمریکا برای ارسال این موشکها، کییف باید دنبال راهی جایگزین باشد. اوکراین در حال توسعهٔ موشک بومی «فریا» است، اما هنوز آماده عملیات نیست.
کییف همچنین به دنبال راهاندازی کمپین تهاجمیتر برای منهدم کردن پرتابگرهای موشکی روسیه در زمین است.
از طرفی دیپلماتهای اوکراین به صورت مکرر از هر کشور حتی اسپانیا و یونان میخواهند که چند موشک بیشتر بدهند؛ مثلا از لهستان ۵ فروند و از آلمان قول ۵ فروند اضافی گرفتهاند.
این موضوع بار فوری را بر دوش اروپا میاندازد؛ جایی که متحدان بار دیگر در حال جستوجو در زرادخانههای خود و دیگران برای یافتن موشکهای رهگیری هستند که بتوانند پیش از زمستان به اوکراین برسند.
آلمان سه سامانه پاتریوت از ذخایر نظامی خود ارسال کرد و متعاقبا دو سامانهٔ دیگر را از طریق توافقی ترتیب داد که بر اساس آن، آمریکا ذخایر ارتش آلمان را بازسازی کند. اما با توجه به اینکه ذخایر اکنون به شدت تحلیل رفتهاند، دولتها با محدودیتهای خاص خود مواجه هستند. ورشو در ماه ژوئیه تایید کرد که پس از درخواست مارک روته، دبیرکل ناتو و فرماندهان ارشد آمریکایی، چندین موشک PAC-۳ را آزاد کرده است.
به گفته یک دیپلمات اروپایی که خواست نامش فاش نشود، کشورهای نزدیکتر به روسیه اکنون تمایل کمتری به واگذاری پاتریوتهای موجود دارند، زیرا نیروهای مسلح آنها پیش از این هم پدافند هوایی خود را برای تامین نیازهای ملی ناکافی میدانستند.
این موضوع توجه را به سمت کشورهای جنوب اروپا معطوف میکند که در مقایسه با آلمان و بسیاری از اهداکنندگان شمال اروپا، سهم کمتری به اوکراین کمک کردهاند.
این اولین بار نیست که متحدان اروپایی مجبور میشوند از ذخایر محدود خود، محمولههای پاتریوت را برای اوکراین در نظر بگیرند. در نشست ماه فوریه، میخائیل فدوروف، وزیر دفاع سابق اوکراین گفته بود، او و روته فهرستی از موشکهای رهگیر در اختیار متحدان اروپایی را مرور کردند و از دولتها خواستند هرچه میتوانند کنار بگذارند.
برای کییف، این بحثها بر سر ذخایر متحدان، در حالی پیش میرود که زمان به سرعت در حال سپری شدن است. آندری سیبیها، وزیر امور خارجه اوکراین با اشاره به افزایش تقاضا برای موشکهای PAC-۳ در خاورمیانه، بازسازی زرادخانه پنتاگون و نگرانی بسیاری از کشورهای اروپایی درباره توانایی خودشان در دفع حملات احتمالی روسیه، به این مساله اشاره کرد که کییف برای خرید، تبادل یا تامین هر نوع موشک موجود، با مشکل روبروست.
انتهای پیام
