این قدمها روایت دیگری دارند. صدایشان بر آسفالت خیابانهای تهران پژواک همان گامهایی است که قرنها پیش ریگهای داغ بیابان را تا کربلا پیمودند.
همشهری آنلاین: امروز پایتخت دوباره به میعادگاه دلهای بیقراری بدل شد که از قافله میلیونی کربلا جا مانده بودند اما قلبشان در بینالحرمین میتپید. از سپیدهدم که نخستین شعاعهای آفتاب بر پهنه میدان امام حسین(ع) نشست رودخانهای از انسانهای سیاهپوش در شریانهای شهر به جریان افتاد؛ مقصدی به وسعت یک آرزو در پیش بود: «کربلای ایران»، آستان مقدس حضرت عبدالعظیم حسنی(ع).
امسال اما این مسیر ۱۵ کیلومتری فراتر از مرهمی بر حسرت جاماندگان بود. در دستها پرچمهای سرخ «یالثاراتالحسین(ع)» در کنار تصاویر رهبر شهید و فرماندهان مقاومت زخمی تازه را فریاد میزد. اربعین ۱۴۰۵، سوگ حسینی را با داغ جنگ تحمیلی سوم و عروج رهبری پیوند زده بود. شعار محوری «باید برخاست» جانمایه هر قدم و هر نفسی بود که در هوای آغشته به عطر اسپند و گلاب فرو میرفت. …
