به گزارش خبرنگار اجتماعی ایسکانیوز، سرمایه انسانی، حیاتیترین دارایی هر ملتی است و نظام ارزیابی ورود به آموزش عالی، در واقع دروازه شناسایی و هدایت این سرمایه است. اما وقتی این دروازه تنها با یک کلید تستی باز شود، پرسشهای بنیادینی درباره «نخبگی»، «عدالت» و «کارآمدی» شکل میگیرد. آیا کنکور امروز، ابزاری برای شناسایی استعدادهاست یا به نهادی تبدیل شده که منافع اقتصادی خاصی را نمایندگی میکند؟ و چرا با وجود تجربیات جهانی، بازطراحی این مسیر در ایران با مقاومتهای جدی روبروست؟
در ادامه گفتوگوی ایسکانیوز با حجتالاسلام محمدامین نخعی، عضو میز تعلیم و تربیت مرکز پژوهشهای مجلس شورای اسلامی را بخوانید:
نخعی در پاسخ به اینکه آیا برگزاری کنکور همچنان ضرورت دارد یا خیر، گفت: نکتهای که در این حوزه مشترک است و همه ما بر آن اتفاقنظر داریم، ضرورت استعدادسنجی و نخبهپروری است. از آنجاکه ظرفیتهای دانشگاهی محدود و تعداد متقاضیان بسیار زیاد است، گزینش و ارزیابی دقیق افراد برای ورود به دانشگاه امری اجتنابناپذیر است. اما بحث اصلی اینجاست که ما چه معیاری را برای شناسایی استعدادهای برتر و ورود آنها به دانشگاه تعریف میکنیم.
او با طرح این نکته اضافه کرد: در حال حاضر ما مدلی برای ارزیابی داریم که همان آزمون تستی کنکور است. این آزمون تنها چند شاخص خاص مانند مهارت تستزنی، مدیریت زمان و ضریب بهره هوشی در پاسخ به پرسشها را میسنجد. سوال اساسی این است که آیا این مولفهها برای شناسایی بهترینها کافی است؟ تا زمانی که به این پرسش پاسخ نداده باشیم، هرگونه اظهارنظر درباره کنکور شفاف نخواهد بود.
عضو میز تعلیم و تربیت مرکز پژوهشهای مجلس درخصوص کفایت این آزمون اظهار کرد: قطعاً اتفاقنظر وجود دارد که مهارتهای تستی و مدیریت زمان برای تشخیص نخبگی کافی نیست و باید شاخصهای دیگری نیز لحاظ شوند. بنابراین، کنکور به تنهایی کافی نیست و نباید تنها مسیر ارزیابی دانشآموزان باشد؛ موضوعی است که در این زمینه مباحث بسیاری برای پرداختن به آن وجود دارد. اقتصاد سیاسی و نهاد کنکور
وی با بیان اینکه تحلیل پدیده کنکور نباید صرفاً از منظر آموزشی و تربیتی باشد، گفت: ما کنکور را در یک خلأ برگزار نمیکنیم و در اینجا با یک اقتصاد سیاسی پیرامون مسئله کنکور …
