سرویس فرهنگ و هنر مشرق - پیکسار در پنجمین قسمت «داستان اسباب بازی» اینبار نه یک اسباببازی شرور، بلکه یک صفحهنمایش درخشان را بهعنوان رقیب کودکان معرفی میکند؛ روایتی درباره نسلی که آرامآرام از دنیای خیال، بازیهای سنتی و دوستیهای واقعی فاصله میگیرد.
در چهار قسمت قبلی «داستان اسباببازی»، دشمن اسباببازیها معمولاً موجودی از جنس خودشان بود؛ از حسادت و رقابت گرفته تا ترس از کنار گذاشته شدن. اما در قسمت پنجم، وودی، باز و جسی با دشمنی متفاوت روبهرو میشوند؛ دشمنی که نه چهره ترسناکی دارد و نه اسلحهای در دست گرفته است.
اینبار رقیب اصلی اسباببازیها یک تبلت هوشمند است؛ وسیلهای که توجه کودک را از دنیای واقعی به جهان بیپایان صفحهنمایشها میکشاند.
«داستان اسباببازی ۵» در ظاهر یک انیمیشن خانوادگی است، اما در لایههای عمیقتر به یکی از مهمترین نگرانیهای والدین امروز میپردازد: آیا فناوری در حال گرفتن جای بازی، تخیل و ارتباط انسانی کودکان است؟
مجموعه «داستان اسباببازی» از ابتدا درباره رابطهای عاطفی میان کودکان و اسباببازیهایشان بود. وودی، گاوچرانی کهنهکار، باز لایتیر، فضانوردی با رویاهای بزرگ، و دیگر شخصیتهای این مجموعه همیشه نماد یک مفهوم ساده بودند: اسباببازی فقط یک شیء نیست؛ بخشی از خاطرات، تخیل و دنیای درونی کودک است.
دنیای کودکان تغییر کرده است؟
در «داستان اسباببازی ۵»، بانی، صاحب جدید اسباببازیها، دیگر مانند گذشته وقت زیادی را با وودی و دوستانش نمیگذراند. توجه او به سمت یک فناوری جدید جلب شده است؛ تبلتی هوشمند به نام «لیلیپاد» ( Lilypad ) که به سرعت تبدیل به مرکز سرگرمی او میشود.
این دستگاه برخلاف دشمنان قبلی مجموعه، قصد نابودی اسباببازیها را ندارد. حتی ظاهر آن دوستانه و جذاب است. اما همین ویژگی، آن را به رقیبی پیچیدهتر تبدیل میکند؛ زیرا بدون خشونت، بدون تهدید و بدون درگیری مستقیم، میتواند چیزی مهمتر را از اسباببازیها بگیرد: زمان و توجه کودک.
جنگ جدید؛ جنگ بر سر توجه کودکان
رسانههای بسیاری در تحلیلهای خود درباره «داستان اسباببازی ۵» تأکید کردهاند که فیلم در واقع بازتاب یک نگرانی گسترده اجتماعی است: رقابت میان بازی سنتی و فناوری دیجیتال. در گذشته، کودک برای سرگرم شدن مجبور …
