به گزارش سرویس جهان مشرق، در هفتههای منتهی به تهاجم تروریستی آمریکا و رژیم صهیونی به میهن مقدس ما در اسفندماه گذشته، یعنی در فاصله میان کودتای مسلحانه دی ماه و شروع جنگ تحمیلی سوم، کارزار تبلیغاتی دونالد ترامپ، رییسجمهور عمیقا فاسد، دروغگو و به شدت متوهم ایالات متحده، عمدتا روی قدرت ناوهای عظیم ارتش تروریستی این کشور و اعزام آنها به خلیج فارس متمرکز بود. این یاوهگوییها و ژاژخاییها در نهایت موجب شد که رهبر شهید انقلاب، امام سیدعلی خامنهای، آن جمله معروف را در یکی از سخنرانیهای عمومی خود(28 بهمن گذشته) بیان کنند: « ناو البته دستگاه خطرناکی است اما خطرناکتر از آن، سلاحی است که میتواند ناو را به قعر دریا بفرستد.»
اما واقعیت این است که نیروی دریایی به شدت متفرعن ارتش تروریستی آمریکا، در جنگ میهنی سوم ما، عملا نه تنها کار بزرگی از پیش نبرد که بارها به سوژهی طنزهای تلخ در مطبوعات و شبکههای اجتماعی خود آمریکا بدل شد. توان آتش نیروهای مسلح کشورمان و سلحشوری فرزندان غیور ملت ایران، نه تنها مقر اصلی ناوگان پنجم دریایی آمریکا در بحرین را عملا ویران کرد، که بارها شناورهای ناوگان تروریستی آمریکا را هدف قرار داد و آنها را وادار به فرار و دورشدن هرچه بیشتر از مرزهای مقدس کشورمان واداشت.
وبگاه تحلیلی مشهور و متنفذ آمریکایی «نشنال اینترست»، در مقالهای به قلم جیمز هولمز(7 آگوست)، موضوع افول ناوگان قدرتمند آمریکا در جنگ هرمز، نسبت به دوران ترکتازی این ناوگان در دهه 1980 و بعدتر جریان جنگ اول خلیج فارس پرداخت و موانع و مشکلات ساختاری و عملیاتی آن را بررسی کرد. جدای از لحن «آمریکایی»(توام با تفرعن و خود-حق-پنداری) و بعضی دعاوی کذب علیه ایران، کلیت مقاله واجد نکات قابلتاملی درباره بنبستی است که امروز ارتش تروریست آمریکا در آبراه هرمز و خلیج همیشگی فارس با آن مواجه است.
شش دلیل قانعکننده وجود دارد که نشان میدهد نیروی دریایی ایالات متحده نمیتواند امروز کارزار اسکورت نفتکشهای خود را علیه ایران، مانند دههی ۱۹۸۰، تکرار کند—و بیشتر این دلایل، کاستیهای گستردهتری را در توانایی رزمی آن آشکار میسازند.
جنبهی گیجکننده جنگ با ایران این است: چرا نیروی دریایی ایالات متحده، راهبرد کاروانهای دریایی خود را از «جنگ نفتکشها» در نزدیک به ۴۰ سال پیش، …
