به گزارش سایت دیده بان ایران، این نوع مدیران که هنوز حاشیههای انتصاب قبلی آنها از حافظه بازار پاک نشده، به سرعت سودای تصاحب کرسیهای بزرگتر را در سر میپرورانند.
طی رزوهای اخیر در برخی محافل سیاسی و اقتصادی نام یکی از همین مدیران پرحاشیه بار دیگر بر سر زبانها افتاده است.
شنیدهها از محافل نفتی و اقتصادی حکایت از آن دارد که وی در ماههای اخیر تلاش گستردهای را برای نشستن بر صندلی مدیرعاملی هلدینگ خلیج فارس آغاز کرده؛ شرکتی که نهتنها بزرگترین هلدینگ پتروشیمی کشور، بلکه ارزشمندترین شرکت بازار سرمایه ایران نیز محسوب میشود.
این تحرکات در شرایطی صورت میگیرد که هنوز پرونده جنجالی انتصابات مدیر مذکور در هلدینگ های قبلی و ابهامات مربوط به صلاحیت حرفهای او از ذهن فعالان بازار سرمایه پاک نشده است.
سایه یک پرونده قدیمی بر یک جاهطلبی جدید
شهریور ۱۴۰۲ زمانی که این فرد بر صندلی مدیرعاملی یکی از هلدینگ های بزرگ انرژی نشست، از همان ابتدا انتصاب او با پرسشهای جدی همراه شد. مطابق الزامات بازار سرمایه، مدیران شرکتهای بزرگ بورسی باید فرآیند احراز صلاحیت حرفهای را طی کنند. اما نام او خیلی زود در کانون حواشی مربوط به همین فرآیند قرار گرفت.
در آن زمان گزارشهای متعددی در رسانههای تخصصی بازار سرمایه منتشر شد که از مشکلات وی در آزمون صلاحیت حرفهای مدیران بورسی خبر میداد. موضوعی که باعث شد انتصاب او به یکی از پرحاشیهترین انتصابات اقتصادی کشور تبدیل شود. در نهایت نیز سازمان بورس پس از کشوقوسهای فراوان صلاحیت او را تأیید کرد، اما اصل ماجرا هرگز از حافظه فعالان بازار پاک نشد.
اکنون نیز کارشناسان یک سؤال ساده اما مهم را مطرح میکنند: مدیری که برای تصدی یک هلدینگ بورسی با چنین حواشی و اما و اگرهایی مواجه بوده، چگونه امروز خود را گزینه مدیریت بزرگترین بنگاه بورسی ایران میداند؟
سندروم «صندلی بعدی»
بررسی سوابق مدیریتی …
