به گزارش اطلاعات آنلاین به نقل از الجزیره، رهبران عربستان سعودی، ترکیه و پاکستان جمعه گذشته پیمان دفاع مشترک مکه را امضا کردند و متعهد شدند که بازدارندگی جمعی را در برابر هر گونه اقدام تجاوزگرانه تقویت کنند و اظهار داشتند که حمله مسلحانه به هر یک از این سه کشور، حمله به همه آنها تلقی خواهد شد.
این پیمان در حالی منعقد شده است که این سه کشور با تنشهای فزاینده منطقهای، از جمله نگرانیها در مورد گسترش دامنه نظامی اسرائیل و نفوذ منطقهای ایران، دست و پنجه نرم میکنند. این کشورها با هم یک بلوک نظامی قابل توجه را تشکیل میدهند. ریاض صادرکننده برتر نفت است، آنکارا دومین ارتش بزرگ ناتو را دارد و اسلام آباد تنها کشور مسلمان دارای سلاح هستهای است.
در این گزارش، الجزیره قدرت ترکیبی زمینی، هوایی و دریایی آنها را تجزیه و تحلیل میکند.
قدرت مشترک زمینی، هوایی و دریایی
بر اساس شاخص قدرت آتش جهانی ۲۰۲۶ که قابلیتهای دفاعی ۱۴۵ کشور را رتبهبندی میکند، این سه کشور روی هم رفته نزدیک به ۱.۴ میلیون پرسنل نظامی فعال، ۳۴۰۰ هواپیما، ۶۰۰۰ تانک و بیش از ۳۴۰ دارایی دریایی دارند. این شاخص، توانایی بالقوه جنگافروزی هر کشور را در زمین، هوا و دریا ارزیابی میکند و عواملی از جمله نیروی انسانی، تجهیزات، منابع طبیعی، امور مالی و جغرافیا را در نظر میگیرد.
نیروی انسانی: روی هم رفته، این سه کشور حدود ۱.۴ میلیون پرسنل فعال دارند که توسط نیروهای شبهنظامی و ذخیره بزرگ پشتیبانی میشوند. پاکستان با ۶۶۰ هزار پرسنل فعال، بزرگترین مجموعه پرسنل فعال را در اختیار دارد و پس از آن ترکیه با ۴۸۱ هزار و عربستان سعودی با ۲۴۷ هزار قرار دارند.
نیروی هوایی: آنها در مجموع ۳۴۱۵ هواپیمای نظامی شامل جتهای جنگنده، بالگرد، هواپیماهای ترابری و هواپیماهای آموزشی نظامی را اداره میکنند. پاکستان حدود ۱۳۹۷ هواپیما، ترکیه ۱۱۰۱ و عربستان سعودی ۹۱۷ هواپیما در اختیار دارند.
نیروهای زمینی: این سه کشور حدود ۶۰۴۶ تانک و بیش از ۱۷۹۰۰۰ خودروی زرهی، در کنار هزاران سامانه توپخانهای و سامانههای راکتانداز چندگانه، در اختیار دارند. پاکستان با ۲۶۷۷ تانک، ترکیه با ۲۲۸۴ تانک و عربستان سعودی با ۱۰۸۵ تانک، بیشترین تعداد تانک را دارند.
قدرت دریایی: ناوگان ترکیبی آنها شامل …
