به گزارش اطلاعات آنلاین، امروزه غولهای رسانهای مانند نتفلیکس، پرایم ویدیو، دیزنی و سایر کمپانیها سالانه صدها فیلم سینمایی، سریالهای بلند و برنامههای مختلف تولید میکنند تا کاربران خود را حفظ کنند. این در حالی است که تنها در ایالات متحده آمریکا سالانه به طور تقریبی بین پانصد تا ششصد فیلم بلند سینمایی به صورت رسمی وارد چرخه تولید میشوند و اگر آثار مستقل، مستند و پروژههای اختصاصی پلتفرمهای آنلاین را نیز به این آمار اضافه کنیم، حجم کل آثار تصویری سر به فلک میکشد؛ حجمی که به هیچ وجه توسط ذهن محدود فیلمنامهنویسان و ایدههای اورجینال قابل پشتیبانی نیست. این تقاضای سرسامآور برای پر کردن جدول پخش شبکهها، صنعت تصویر را وادار کرده است تا برای یافتن سوژههای نو و فضاسازیهای بدیع، دست به دامن ادبیات شود.
صنعت سینما و ساخت فیلمهای بزرگ در دنیای امروز به قمارخانهای عظیم و پرهزینه تبدیل شده است که در آن، بودجههای تولید و بازاریابی آثار گاه از صدها میلیون دلار بیشتر میشود. در چنین شرایطی، مدیران استودیوها و تهیهکنندگان به شدت از ریسک کردن بر روی فیلمنامههای کاملاً اورجینال پرهیز میکنند. سرمایهگذاری بر روی یک طرح خام و آزموده نشده، خطری جدی محسوب میشود؛ زیرا هیچ تضمینی وجود ندارد که مخاطبان با آن ارتباط برقرار کنند یا گیشهها را فتح نمایند. به همین دلیل است که تکیه بر آثار امتحانپسداده در بازار نشر، به امنترین و محبوبترین استراتژی تجاری تبدیل شده است. رمانها و کتابهای پرفروش پیش از آنکه وارد مراحل پیشتولید شوند، آزمون سخت خود را در بازار کتاب پشت سر گذاشتهاند و این امر ضریب خطای اقتصادی را به حداقل میرساند.
یکی از بزرگترین داراییهای استودیوها در این مسیر، دسترسی به یک پایگاه هواداران یا اصطلاحاً فنبیس آماده و پرشور است. وقتی یک رمان پرفروش راهی پرده سینما یا استریمها میشود، سازندگان دیگر نیازی به صفر شروع کردن برای جلب توجه مخاطبان ندارند. از همان روز نخست اعلام ساخت پروژه، لشکری از هواداران وفادار در شبکههای اجتماعی شروع به ایجاد هایپ تبلیغاتی میکنند که ارزشی فوقالعاده برای فیلم به ارمغان میآورد. این تماشاگران مشتاق که سالها با شخصیتها و فضاهای داستان زندگی کردهاند، تضمینکنندگان اصلی گیشه هستند و به سفیران تبلیغاتی …
