به گزارش اطلاعات آنلاین به نقل از MSNOW، وقتی دونالد ترامپ، رئیس جمهوری آمریکا، در ابتدای سال از پیشنهادهای تجاری با ایران خسته شد، تصمیم گرفت مذاکرات را رها کند و دنبال یک جنگ تمامعیار باشد. وقتی جنگ عواقبی به بار آورد که کاملاً پیشبینیشده بود - بستن تنگه هرمز و پرخاشگرتر شدن ایران نسبت به همسایگان عرب خلیج فارس - او دوباره به دیپلماسی روی آورد، به این امید که تفاهمنامه ژوئن، تشدید تنش را در نطفه خفه کند، قبل از اینکه بدتر شود.
وقتی آن توافق چند هفته بعد از هم پاشید، ترامپ تغییر رویه داد و به حملات هوایی بازگشت. اکنون، به نظر میرسد دولت ترامپ، که ظاهراً هیچ گزینهای ندارد، آماده است تا با تمام قوا وارد عمل شود. ترامپ در دوره اول ریاست جمهوری خود برای وادار کردن ایرانیان به دست کشیدن از آرمانهای هستهای خود، به تحریمهای فشار حداکثری تکیه کرد. سالها بعد، همان راهبرد فشار حداکثری دوباره در خط مقدم قرار گرفته است.
روز دوشنبه، اسکات بسنت، وزیر خزانهداری، «عملیات طرد اقتصادی» را رونمایی کرد، ابتکاری جدید که هدف آن قطع تمام جریانهای درآمدی به تهران و وادار کردن رژیم به تسلیم بود. پیام: هر کشوری که به هر نحوی با ایران در ارتباط باشد، در معرض خطر اخراج از سیستم مالی ایالات متحده قرار دارد. بسنت در این کنفرانس خبری گفت: «ما در حال تنظیم سطح انتظارات خود با هر کشوری هستیم. ما میدانیم آنها چه کسانی هستند. آنها نیز میدانند چه کسانی هستند.»
البته ایرانیها نمیتوانند فرض کنند که دولت ترامپ بلوف میزند. تهران به شرکای عرب واشنگتن هشدار داد که از شرکت در این طرح خودداری کنند، دهها کشتی را در فهرست سیاه عبور از تنگه قرار داد و چند ساعت پس از سخنرانی بسنت، یک نفتکش دیگر را در نزدیکی سواحل عمان از کار انداخت.
با این حال، ترامپ باید قبل از شروع یک جنگ اقتصادی تمامعیار، مدتها فکر کند. چنین اقدامی نه تنها منجر به تحریک تلافیجویانه بیشتر ایران - از جمله بازگشت حملات موشکی و پهپادی علیه کشورهای خلیج فارس - میشود، بلکه خطر آلوده کردن سایر اجزای کلیدی سیاست خارجی او را نیز به همراه دارد. این احتیاط از اهمیت بیشتری برخوردار است، زیرا آمریکاییها از هزینههای بالاتر برای همه چیز، از مواد غذایی گرفته تا بنزین، رنج میبرند و اقتصاد جهانی همچنان …
