تا چند سال پیش در اکثر خانههای ایرانی، سفره و میز غذا یکی از زمانهای مهم دورهمی اعضای خانواده و لذت بردن از غذا و گفتوگوهای روزمره بود. اما تغییر سبک زندگی و افزایش زندگیهای تکنفره، مهاجرت و دور شدن اعضای خانواده از یکدیگر باعث شده که تعداد زیادی از افراد وعدههای غذاییشان را در سکوت و تنهایی صرف کنند.
حالا پژوهشهای جدید نشان میدهد که این تغییر ساده در سبک زندگی ممکن است فقط یک تجربه اجتماعی نباشد و پیامدهایی برای سلامت جسم افراد داشته باشد.
چرا کمبود ویتامینها سراغ آدمهای تنها میرود؟
بررسیهای انجامشده در سالهای اخیر نشان دادهاند افرادی که اغلب اوقات تنها غذا میخورند، در مقایسه با کسانی که بیشتر وعدههای غذایی خود را در جمع و کنار دیگران صرف میکنند، ممکن است بیشتر در معرض دریافت ناکافی مواد مغذی قرار داشته باشند. دلیل این موضوع، خودِ تنها بودن نیست؛ بلکه مجموعهای از تغییرات رفتاری و روانی است که اغلب همراه با تنهایی رخ میدهد؛ از کاهش انگیزه برای آشپزی و خرید مواد غذایی متنوع تا بیتوجهی به برنامه غذایی.
از نگاه متخصصان تغذیه، یکی از مهمترین اثرات زندگی و غذا خوردن تنها، کاهش تنوع غذایی است. زهرا اولادی، کارشناس تغذیه و رژیمدرمانی به همشهری میگوید: «تهیه یک وعده کامل شامل سبزیجات، منابع پروتئینی، غلات کامل و مواد غذایی متنوع وقتی فقط یک نفر قرار است آن را مصرف کند، برای بعضی افراد کار سختی محسوب میشود.
عضیها حتی زورشان میآید برای خود میز بچینند یا سفره پهن کنند و بشقاب و کاسه ماست و ... از کابینت دربیاورند و غذا را سرپا و داخل همان قابلمه میخورند. خیلیها هم میگویند حتما باید کسی باشد که ما به خاطر او غذای خوب درست کنیم. در غیر این صورت ترجیح میدهند غذای آماده، غذاهای تکراری یا فریزری بخورند. البته خیلی از افرادی که تنها زندگی میکنند، سبک زندگی سالمی دارند، اما خیلیها که در میان مراجعان ما هم کم نیستند، میبینید یخچالشان مدتها از مواد غذایی مخصوصا میوه …
