به گزارش خبرنگار اجتماعی خبرگزاری دانشجو، بحث بیکاری وکلا در سالهای اخیر بیشتر از همیشه مطرح شده و برخی، اجرای «قانون تسهیل صدور برخی مجوزهای کسبوکار» و افزایش تعداد پذیرفتهشدگان آزمون وکالت را یکی از دلایل اصلی این وضعیت میدانند؛ اما آیا واقعاً مشکل بیکاری وکلا فقط به افزایش تعداد آنها مربوط است؟ نگاهی به وضعیت مراجعه مردم به وکلا نشان میدهد که عوامل فرهنگی، اقتصادی و حتی تصویرسازی منفی از حرفه وکالت در جامعه نیز نقش مهمی در کاهش استفاده از خدمات حقوقی دارد؛ موضوعی که اگر مورد توجه قرار نگیرد، حتی کاهش تعداد وکلا نیز لزوماً به معنای افزایش درآمد آنها نخواهد بود. مشکل فقط تعداد وکلا نیست؛ فرهنگ مراجعه به وکیل تغییر نکرده است
برای بررسی وضعیت اشتغال وکلا، نمیتوان فقط به تعداد افرادی که وارد این حرفه میشوند نگاه کرد. سؤال مهمتر این است که چرا با وجود تعداد بسیار زیاد پروندههای قضایی، بخش قابل توجهی از مردم ترجیح میدهند بدون وکیل وارد فرایند دادرسی شوند؟
واقعیت این است که قبل از به اجرا درآمدن قانون تسهیل نیز میزان مراجعه مردم به وکلا به اندازهای که انتظار میرفت افزایش پیدا نکرده بود. اگر قرار باشد همه مشکلات معیشتی وکلا را به قانون تسهیل نسبت دهیم، باید به این سؤال پاسخ دهیم که پیش از اجرای این قانون، چرا تعداد زیادی از مردم همچنان از گرفتن وکیل خودداری میکردند؟
یکی از دلایل اصلی، نگاه فرهنگی جامعه به وکالت است. بسیاری از مردم تصور میکنند خودشان میتوانند مراحل پرونده قضایی را طی کنند و نیازی به وکیل ندارند. گاهی فرد تصور میکند با چند جستوجو در اینترنت یا پرسیدن از اطرافیان میتواند همان کاری را انجام دهد که یک وکیل متخصص سالها برای آن آموزش دیده است.
این نگاه البته فقط به ضرر وکلا نیست؛ بلکه در مواردی میتواند به خود مردم و حتی نظام قضایی آسیب بزند. فردی که با روند دادرسی، مهلتهای قانونی، نحوه تنظیم دادخواست، دفاع، اعتراض و سایر جزئیات حقوقی آشنایی ندارد، ممکن است مسیر اشتباهی را طی کند و همین موضوع باعث طولانیتر شدن رسیدگی به پرونده شود.
در واقع استفاده نکردن از وکیل همیشه به معنای صرفهجویی نیست. گاهی یک اشتباه کوچک در یک پرونده میتواند خسارتی ایجاد کند که هزینه آن بسیار بیشتر از حقالوکاله یک وکیل باشد. تصویر …
