اینفلوئنسرها؛ مراجع بی‌مرجع نسل نو/ وقتی بحران مرجعیت به شکاف با نسل جدید دامن می‌زند

به‌گزارش خبرنگار اجتماعی خبرگزاری دانشجو، فاطمه پارسایی، در طی هفته‌های اخیر و در میان هیاهوی اخبار مختلف کشور، خبر از برگزاری ایونتی در مجتمع تجاری ایران‌مال با حضور یک اینفلوئنسر دهه هشتادی و استقبال هزاران نوجوان در آن رویداد، توجه‌ها و اظهارنظر‌های زیادی را نسبت به چالش‌های نسل جدید به دنبال داشت. در پی برگزاری این ایونت پرسروصدا در زمان کوتاهی و با دستور مقام قضائی، صفحه مجازی اینفلوئنسر در یوتیوب، با حدود یک میلیون دنبال‌کننده از دسترس خارج شد. کد ویدیو دانلود ویدیو فیلم اصلی

از سوی دیگر به فاصله چند روز پس از این اتفاق، کارزاری با هدف رفع محدودیت از صفحات مجازی همین اینفلوئنسر شکل گرفت و در متن کارزار آمده که به اعتقاد امضاکنندگان، این اقدام می‌تواند بر ارتباط میان تولیدکنندگان محتوا و جامعه مخاطبان آنها تأثیر منفی بگذارد و بر اساس این درخواست، «نیما» طی سال‌های گذشته با تولید محتوای آموزشی و سرگرم‌کننده توانسته است جامعه گسترده‌ای از مخاطبان را جذب کند.

این کارزار که از سوی نوجوانان و جوانان راه‌اندازی شده، در طی روز‌های گذشته و تا کنون توسط بیش از ۶۰ هزار امضاکننده حمایت شده است.

نکته حائز اهمیت این است که چالش اصلی این پدیده، نه یک شخص، نه یک رویداد، بلکه فهم عمیق از چرایی شکل‌گیری چنین جریانی و درک عوامل مؤثر بر تکرار این‌گونه وقایع در میان نوجوانان است.

تغییر الگوی مرجعیت فرهنگی؛ وقتی اینفلوئنسر‌ها میدان‌داری می‌کنند

با ظهور شبکه‌های اجتماعی، الگوی مرجعیت فرهنگی از نهاد‌های رسمی به کنشگران رسانه‌ای جدید، یعنی اینفلوئنسرها، منتقل شده است.

در گذشته، نهاد‌هایی مانند خانواده، مدرسه، دانشگاه، رسانه‌های رسمی و نخبگان فرهنگی مهم‌ترین منابع تولید و انتقال ارزش‌ها و هنجار‌های اجتماعی بودند؛ اما در جامعه دیجیتال، افراد و به ویژه …