به گزارش گروه دانشگاه خبرگزاری دانشجو، تورج امرایی، معاون توسعه شرکتهای دانشبنیان در یادداشتی بر ضرورت استفاده از ظرفیتهای قانونی برای تعریف پروژههای تحقیق و توسعه در صنایع بزرگ ایران تاکید کرد.
در متن یادداشت وی آمده است:
بسیاری از شرکتهای صنعتی بزرگ ایران یا هیچ نیروی انسانی برای تحقیق و توسعه ندارند و یا شمار افراد متخصص تحقیق و توسعه آنها از انگشتان دو دست فراتر نمیرود. این یک چالش بزرگ برای نوآوری و توسعه فناوری در شرکتهای بزرگ و همزمان نشاندهنده یک شکاف ساختاری عمیق و نگرانکننده در بدنه صنعت ایران است. وقتی بنگاههای بزرگ صنعتی - که قرار است پیشران اقتصاد و فناوری کشور باشند - از داشتن ساختار تحقیق و توسعه جدی محروم هستند و یا خود را محروم کردهاند، نتیجهاش چیزی جز تکرار فناوریهای قدیمی، وابستگی روزافزون به واردات، کاهش رقابتپذیری جهانی و هدررفت منابع در چرخه تعمیر و نگهداری و جایگزینی تجهیزات فرسوده نخواهد بود. دلگرم بودن شرکتها به مشتریان سنتی برای تولید کالاها یا خدمات سنتی، تردید نخواهند نداشت که دیر یا زود آنها را گرفتار امواج نوآوری دیگران و رقبا خواهد کرد. نمونههای فراوانی از ورشکستگی شرکتهای بزرگ و نامدار، آن هم به دلیل فرار از نوآوری، را میتوان در ایران و جهان یافت.
اگر نوآوری را در نگاهی ساده، آفرینش ایدههای نو و تبدیل آن ایدهها به ارزش (اعم از اقتصادی یا اجتماعی) بدانیم، آنگاه در اقتصاد آزاد و با پیدایش نیازهای جدید، شرکتها محکوم به نوآوری هستند. نوآوری فقط تولید محصولات جدید یا ارتقای اساسی محصولات موجود نیست، بلکه چتر نوآوری، توسعه فرایندها و روشهای جدید تولید و نوآوری سازمانی را هم در بر میگیرد. نوآوری، چه در چارچوب نظام نوآوری ملی، منطقهای یا بخشی و چه بهصورت تدریجی، رادیکال یا مخرب بخواهد محقق شود، نیازمند هماهنگی میان ارکان و نهادهای گوناگون است. در گام نخست، این خود شرکتها و بنگاهها هستند که باید با بنیادگذاری گروههای تحقیق و توسعه در سازمان خود یا بهکارگیری توان پژوهشی دانشگاهها، نهادهای علمی و شرکتهای دیگر به سمت نوآوری حرکت کنند.
میزان تولید ناخالص داخلی برای همه کشورها بسیار حیاتی است. یکی از عوامل اعتبار و اقتدار کشورها در جهان، همین تولید ناخالص داخلی و البته درهمتنیدگی این شاخص …
![[کامران نرجه] ذینفعان تأمین اجتماعی صبور باشند](/news/u/2026-08-23/ettelaat-n4nc3.jpg)
