هشتم شهریور ۱۴۰۵، یکشنبهای است که با طلوع خورشید، دلهای بسیاری به دیوان حافظ پناه میبرند تا از این کهنالگوی ادب فارسی، نشانهای برای روزهای پیشرو بگیرند. فال حافظ، این رسم دیرینهٔ ایرانی، نه پیشگوییِ محض، که نگاهی است از دریچهٔ شعر به درون خویشتن. در آستانهٔ این روز، پرسشهای بیپاسخ و آرزوهای برزمینمانده، در لفافِ ابیاتی نغز، راهی به روشنایی میجویند.
براساس تفألهای امروز، پیام حافظ برای یکشنبه ۸ شهریور، خبر از فرارسیدن لحظهای پرمعنا میدهد. غزل شمارهٔ ۴۴۱ از دیوان حافظ، با این بیت جان میگیرد که "یوسف گمگشته بازآید به کنعان غم مخور / کلبه احزان شود روزی گلستان غم مخور". این شعر که از دیرباز مایهٔ دلگرمی رنجدیدگان بوده است، امروز نیز زمزمه میکند که دوران انتظار و سختی، پایانی دارد و پس از هر شبِ تاریک، …
