مريم محبي
اقتصاد كشور امروز در فضايي قرار گرفته كه نميتوان آن را صرفا با عبارات خوشبينانه يا بدبينانه توصيف كرد؛ واقعيت اين است كه بازارها در حال حاضر زير فشار دو عامل تعيينكننده قرار دارند، ريسكهاي ناشي از شرايط جنگي و افزايش بازدهي بازارهاي بدون ريسك. اين دو متغير، بيش از هر چيز ديگري، بر رفتار سرمايهگذاران و چشمانداز بازار سرمايه سايه انداختهاند. از يك سو، بحث جنگ ديگر صرفا يك حدس و گمان نيست. اقتصاد كشور در شرايطي فعاليت ميكند كه ريسكهاي ژئوپليتيك بهطور جدي بر تصميمگيري فعالان اقتصادي اثر گذاشته است. در چنين فضايي، نااطميناني افزايش پيدا ميكند، افق سرمايهگذاري كوتاهتر ميشود و تمايل سرمايهگذاران به پذيرش ريسك كاهش مييابد. طبيعي است كه در چنين شرايطي بازار سرمايه نميتواند از آثار اين فضاي پرتنش مصون بماند. اما در كنار اين موضوع، عامل مهمتري نيز وجود دارد كه شايد كمتر از جنگ درباره آن صحبت شود، اما اثر آن بر بازار سهام كاملا ملموس است، نرخ بهره بازارهاي بدون ريسك. افزايش نرخ بهره بانكي و رشد بازدهي اوراق و ساير ابزارهاي كمريسك، بهطور مستقيم جذابيت بازار سرمايه را كاهش ميدهد. اين مساله يك قاعده شناخته شده در همه بازارهاي مالي است؛ هر چه بازدهي بدون ريسك بالا برود، سرمايهگذار براي ورود به داراييهاي پرريسك مانند سهام، انتظار سود بيشتري خواهد داشت. به بيان ساده، اگر بازار سرمايه در يكسال آينده بتواند بازدهي ۳۰ درصدي بدهد، اما در مقابل، بازار بدون ريسك …
