به گزارش خبرنگار شانا، بررسی روند مصرف بنزین در کشور نشان میدهد فاصله میان تولید و تقاضا فقط یک مسئله تولیدی نیست، بلکه در مجموعهای از سیاستهای اجرایی و ساختاری ریشه دارد. در این میان، شکست توسعه حملونقل عمومی، تداوم شبکه قاچاق سوخت، ناکارآمدی برخی سازوکارهای ترافیکی و فرسودگی گسترده ناوگان، از مهمترین عواملی هستند که به افزایش مصرف بنزین و تشدید ناترازی دامن زدهاند.
سهم کمرنگ سیانجی در سبد سوخت
یکی از مهمترین راهکارهایی که از سال ۱۳۸۰ با هدف کاهش وابستگی حملونقل به بنزین در کشور دنبال شد، توسعه زیرساختهای سیانجی بود. این طرح در طول بیش از ۲ دهه گذشته یکی از گستردهترین شبکههای عرضه سوخت جایگزین بنزین در کشور بود، اما بهرهبرداری از این ظرفیت همچنان با فاصله قابل توجهی از توان واقعی آن انجام میشود.
براساس دادههای موجود، درحالیکه ظرفیت روزانه سیانجی در کشور به ۳۵ میلیون مترمکعب میرسد، فقط حدود ۱۵ میلیون مترمکعب از این ظرفیت استفاده میشود؛ موضوعی که نشاندهنده وجود حدود ۲۰ میلیون مترمکعب ظرفیت خالی در این بخش است. این در حالی است که طی ۲۵ سال گذشته حدود ۳ میلیارد دلار در این حوزه سرمایهگذاری شده است، اما با کاهش جذابیت اقتصادی مصرف سیانجی نسبت به بنزین، سهم این سوخت در سبد مصرفی کشور بهصورت محسوس کاهش یافته است.
فرسودگی ناوگان؛ موتور پنهان رشد مصرف
از دیگر عوامل اثرگذار بر افزایش مصرف بنزین، فرسودگی قابل توجه ناوگان حملونقل کشور است. براساس آمارهای موجود، از مجموع حدود ۴۱ میلیون وسیله نقلیه در کشور، حدود ۲۲ میلیون دستگاه فرسوده هستند؛ آماری که نشان میدهد بخش بزرگی از ناوگان فعال کشور با فناوریهای قدیمی و مصرف سوخت بالا در حال تردد است.
در این میان، موتورسیکلتها بیشترین سهم را در ناوگان فرسوده دارند و بیش از ۱۱ میلیون موتورسیکلت فرسوده در کشور شناسایی شده است. پس از آن، خودروهای سواری با حدود ۶ میلیون و ۵۰۰ هزار دستگاه در رتبه بعدی قرار دارند. این حجم از فرسودگی، بهصورت مستقیم بر رشد مصرف سوخت و افزایش بار مصرفی شبکه توزیع اثر میگذارد.
اختلاف معنادار مصرف خودروهای نو و فرسوده
تأثیر فرسودگی ناوگان بر مصرف بنزین زمانی نمایان میشود که میزان مصرف خودروهای نوشماره …
