جام جم آنلاین - سندرم مرگ ناگهانی بزرگسالان (SADS) به مواردی از مرگ ناگهانی و غیرقابل توضیح گفته میشود که معمولاً به دنبال یک اختلال خطرناک در ریتم قلب رخ میدهد؛ اختلالی که ممکن است در بررسیهای معمول پس از مرگ نیز اثری از خود بر جای نگذارد.
این موضوع زمانی پیچیدهتر میشود که فرد پیش از مرگ، کاملاً سالم و فعال به نظر برسد و هیچ سابقه مشخصی از بیماری قلبی نداشته باشد. در چنین شرایطی این پرسش مطرح میشود که چگونه ممکن است قلب فرد ظاهراً سالم، ناگهان از کار بیفتد؟
پاسخ را باید تا حدی در سیستم الکتریکی قلب جستوجو کرد.
قلب تنها یک پمپ عضلانی نیست؛ هر ضربان آن با یک سیگنال الکتریکی آغاز میشود. این سیگنال باید با نظم مشخصی در بخشهای مختلف قلب منتشر شود تا عضله قلب منقبض شده و خون را در بدن به جریان بیندازد.
اگر این فعالیت الکتریکی دچار اختلال شود، ممکن است آریتمی یا بینظمی ضربان قلب ایجاد شود. بیشتر آریتمیها خطرناک نیستند، اما برخی اختلالات ریتم، بهویژه آریتمیهایی که از بطنهای قلب آغاز میشوند، میتوانند مرگبار باشند. وقتی اختلال الکتریکی قلب به ایست قلبی منجر میشود
یکی از خطرناکترین حالتها فیبریلاسیون بطنی است. در این وضعیت فعالیت الکتریکی قلب بهشدت آشفته میشود و بطنها به جای انقباض مؤثر، دچار لرزش میشوند.
در نتیجه، قلب دیگر نمیتواند خون کافی را به مغز و سایر اندامها برساند و فرد هوشیاری خود را از دست میدهد. اگر در چنین شرایطی احیای قلبی-ریوی (CPR) و در صورت نیاز شوک الکتریکی با دفیبریلاتور انجام نشود، ایست قلبی میتواند در مدت کوتاهی به مرگ منجر شود. تفاوت حمله قلبی با ایست قلبی
حمله قلبی و ایست قلبی یکسان نیستند.
در حمله قلبی، معمولاً یک شریان مسدود شده و جریان خون به بخشی از عضله قلب کاهش مییابد یا متوقف میشود.
اما در ایست قلبی، مشکل اصلی توقف ناگهانی عملکرد مؤثر قلب در پمپاژ خون است.
البته حمله قلبی میتواند در برخی موارد باعث ایست قلبی شود، اما هر ایست قلبی ناشی از حمله قلبی نیست. در بسیاری از موارد SADS، مسئله اصلی یک اختلال الکتریکی و آریتمی خطرناک است. چرا تشخیص SADS دشوار است؟
یکی از ویژگیهای مهم این سندرم، دشواری شناسایی علت آن پس از مرگ است.
کالبدشکافی میتواند …
