در این میان بعد از اجرای طرح تنفس جنگل، اکنون مدیران سازمان جنگلهای کشور از اجرای طرحهای نوین جنگلداری در ۲۸ حوضه آبخیز مناطق شمال کشور خبر میدهند؛ طرحهایی که قرار است در آن مانند گذشته به جنگل فقط به چشم انبار چوب نگاه نشود و سلامت این اکوسیستم در اولویت برنامهها قرار گیرد. اما آنچه در این میان باید بیش از همیشه مورد توجه قرار گیرد نظارت بر عملکرد بخش خصوصی است.
تا چشم کار میکند درخت صنوبر است که در حاشیه جاده کاشته شده، اینجا در یکی از مناطق جنگلی تالش، بخشی از اراضی جنگلی که تا مدتی پیش شرایط نامناسبی داشت به بخش خصوصی سپرده شده تا با فعالیت در حوزه زراعت چوب به سازمان منابع طبیعی کمک کند، به این شکل که بخشی از درآمد حاصل از این فعالیت برای تامین نیروهایی مانند قُرقبان و دیگر مسائل مورد نیاز در حوزه جنگداری هزینه خواهد شد.
سازمان منابع طبیعی در قالب طرحهای نوین جنگلداری از بخش خصوصی برای احیای بخشهای آسیبدیده جنگلی نیز استفاده میکند؛ برای نمونه در استان گیلان منطقهای که تا مدتی پیش تحت تصرف زمینخواران و سودجویان قرار گرفته بود از آنها پس گرفته شده و این روزها با کاشت گونههای بومی برای احیای آن تلاش میشود.
در محدوده دیگری در منطقه هفت دغنان گیلان نیز که در دهههای پیش گونههای غیربومی مانند درختان سوزنیبرگ کاشته شده بود، قرار است تحولی رقم بخورد و درختان بومی جایگزین گونههای غیربومی شوند.
آنطور که مسئولان سازمان منابع طبیعی میگویند قرار است چنین فعالیتهایی در قالب طرحهای نوین جنگلداری از سوی بخش خصوصی اجرا و درآمد حاصل از آن برای بهبود شرایط جنگلهای کشور هزینه شود.
جنگل، انبار چوب نیست
آنچه در طرحهای نوین جنگلداری در اولویت قرار خواهد گرفت تغییر نگاه به جنگلهای شمال کشور است و ارزیابی طرحها دیگر براساس تولید چوب نخواهد بود.
کامران پورمقدم، معاون امور جنگل سازمان منابع طبیعی و آبخیزداری کشور در اینباره به جامجم میگوید: تقریبا از سال ۱۳۳۸ مدیریت علمی جنگلها تحت عنوان طرحهای جنگلداری شروع شد و مبنای آنها بهرهبرداری از جنگل و برداشت چوب بود و به این شکل مشکلاتی مانند از بین رفتن تنوع زیستی ایجاد میشد. اما در طرحهای نوین جنگلداری هدف حفظ، احیا و توسعه جنگل …
