جوان آنلاین: آینده حرکتهای جهادی و نقش بسیج سازندگی، بیش از هر چیز به عبور از فعالیتهای پراکنده و رسیدن به الگویی منسجم، شبکهای و قرارگاهی گره خورده است. در این الگو، مسئله کمبود نیرو یا امکانات نیست، بلکه چگونگی همافزایی گروههای جهادی، مردم، بسیجیان، دستگاههای اجرایی و مجموعههای گوناگون برای تبدیل ظرفیتهای موجود به یک توان واحد اهمیت دارد. تجربه خوزستان در اربعین حسینی با محوریت دو مرز شلمچه و چذابه، تشکیل اتاق وضعیت، رصد لحظهای میدان و مدیریت پارکینگ زائران، نمونهای عملی از این رویکرد به شمار میرود. این تجربه نشان میدهد تصمیمگیری دقیق، تقسیم کار روشن، اتصال مستمر ستاد به میدان، شبکهسازی و مستندسازی تجربهها چگونه میتواند خدماترسانی را از مجموعهای اقدام جزیرهای به زنجیرهای هماهنگ و اثربخش تبدیل کند؛ الگویی که قابلیت آموزش، تکرار و بهرهگیری در مأموریتهای گوناگون جهادی کشور را دارد و میتواند پشتوانهای برای محرومیتزدایی، مدیریت بحرانها و خدمترسانی پایدار به مردم باشد و الگوساز.
اگر بخواهیم درباره آینده حرکتهای جهادی و نقش بسیج سازندگی سخن بگوییم، یکی از مهمترین موضوعاتی که باید در کانون توجه قرار گیرد، عبور از فعالیتهای پراکنده و حرکت به سمت کار منسجم، شبکهای و قرارگاهی است. امروز در بسیاری از عرصهها، ظرفیتهای بسیار خوبی در اختیار کشور قرار دارد؛ گروههای جهادی، نیروهای مردمی، بسیجیان، دستگاههای اجرایی و مجموعههای مختلف، هرکدام بخشی از توان و ظرفیت لازم برای حل مسائل را در اختیار دارند.
مسئله اصلی، همواره کمبود نیرو و امکانات نیست، گاهی موضوع این است که این ظرفیتها چگونه در کنار یکدیگر قرار گیرند و به یک توان واحد تبدیل شوند. درست در همین نقطه است که مفهوم «کار قرارگاهی» اهمیت پیدا میکند؛ مفهومی که میتواند ظرفیتهای متکثر را در مسیر حل یک مسئله مشترک سامان دهد.
اتاق وضعیت، چشم قرارگاه در میدان
کار قرارگاهی به این معنا نیست که قرارگاه خود به جای همه مجموعهها وارد میدان شود، بلکه قرارگاه باید بتواند مسئله را بهدرستی تشخیص دهد، میدان را رصد کند، ظرفیتها را شناسایی و بهکارگیری کند، مأموریتها را تقسیم کند و بر پایه اطلاعات واقعی میدان، تصمیمگیری و هماهنگی انجام دهد.
یکی از تجربههای ارزشمند …
