یک فعال کارگری گفت: نگاه صرف به افزایش یا کاهش هزینهها در موضوع حذف پیمانکاران، نگاه دقیقی نیست. باید هزینههای ناشی از اعتراضات کارگری، توقف تولید و ناامنی شغلی نیز در محاسبات لحاظ شود.
ناصر چمنی به اشاره به اینکه در مصوبه هیات وزیران در رابطه با طرح ساماندهی اشارهای به حذف پیمانکاران نشده، به ایلنا گفت: متأسفانه هر زمان بحث کار و امنیت شغلی کارگران مطرح میشود، مسیر طولانی طی میشود اما در نهایت نتیجهای که باید حاصل شود، به دست نمیآید. این فقط یک دلیل میتواند داشته باشد. متأسفانه قدرت سرمایهداران و پیمانکارانی که از دهه ۷۰ شکل گرفتند و وارد بدنه صنعت شدند، بسیار زیاد شده است.
وی ادامه داد: همیشه گفتهایم که پیمانکار فقط یک واسطه است. وقتی یک مجموعه خودش تولید میکند و کار را انجام میدهد، دیگر چه نیازی به پیمانکار وجود دارد؟ کارگران باید مستقیماً با کارفرمای اصلی قرارداد ببندند.
چمنی به پیشینه طرح ساماندهی اشاره کرد و گفت: یک طرح از مجلس شروع میشود، چندین سال زمان میبرد، در کمیسیونهای مختلف بررسی میشود و وقتی کارگران امیدوار میشوند که بالاخره قرار است اتفاق مثبتی رخ دهد، ناگهان حتی اسم طرح هم تغییر میکند. به جای «ساماندهی کارکنان دولت» عنوان «ساماندهی نظام پرداخت» را میگذارند اما مساله اصلی که حذف پیمانکاران بود، همچنان حل نشده باقی میماند.
چمنی گفت: مگر مشکل کارگران فقط نظام پرداخت است؟ کارفرمای اصلی پول را به پیمانکار میدهد و پیمانکار، به عنوان واسطه، آن را به کارگر پرداخت میکند. حالا قرار است نظام پرداخت چه تغییری بکند؟ مساله اصلی همان واسطهگری پیمانکار در تأمین نیرو و سودی بود که از این مسیر به دست میآورد. اگرچه باید منتظر ماند و جزییات طرح را دید اما به نظر من، مشکل آنچنان که ما انتظار داشتیم حل نشده است. انتظار کارگران این بود که با حذف پیمانکاران، امنیت شغلی افزایش
پیدا کند.
این فعال کارگری بیان کرد: امروز میبینیم قدرت بخش پیمانکاری آنقدر زیاد است که میتواند در یک شب، نام یک طرح را تغییر دهد بدون اینکه کوچکترین خللی در …
