اعلام عرضه بنزین با نرخ تمامشده در کرمان و توقف آن در فاصلهای کوتاه در کنار تغییر ناگهانی مدیرعامل تأمین اجتماعی در روز تعطیل رسمی، دو پرونده متفاوت را به یک پرسش مشترک رسانده: تصمیمهای مهم در دولت با چه سازوکاری گرفته و هماهنگ میشوند و مسئول توضیح درباره آنها چه کسی است؟
به گزارش ایلنا، ماجرای کرمان از یک خبر غیررسمی آغاز نشد. معاون هماهنگی امور عمرانی استاندار کرمان اعلام کرد بنزین بدون یارانه با نرخ تمامشده پالایشگاهی، لیتری ۸۷هزار و ۲۰۰ تومان، در ۲۰۴ جایگاه استان عرضه خواهد شد و اجرای طرح را به «تصمیمات ملی و ستاد سوخت کشور» نسبت داد. طرح اما اجرا نشد و پس از پیگیریهای انجامشده، عرضه سوخت مطابق روال قبلی ادامه یافت و پنجشنبه شب رئیس سازمان بهینهسازی و مدیریت راهبردی انرژی اعلام کرد هیچیک از سناریوهای مطرح درباره تغییر شیوه عرضه یا قیمت بنزین، مصوبه مکتوب و نهایی دولت نیست و گزینهها همچنان در حال بررسیاند. ابهام اصلی همینجاست: اگر تصمیم نهایی وجود نداشت، طرحی که قرار بود در ۲۰۴ جایگاه اجرا شود بر چه مبنایی تا مرحله اعلام رسمی پیش رفت و اگر تصمیم یا مجوزی برای اجرای آزمایشی وجود داشت، چرا بعدتر بر نبود مصوبه نهایی تأکید شد؟ این پرسش فراتر از بحث درباره قیمت بنزین است. موضوع، نحوه هماهنگی میان دولت مرکزی، استانداری و دستگاههای مسئول در تصمیمی است که مستقیماً بر افکار عمومی و انتظارات اقتصادی اثر میگذارد.
تأمین اجتماعی؛ تغییرات شبانه و شتابزده
همزمان با این موضوع «احمد میدری» وزیر تعاون، کار و رفاه اجتماعی، مصطفی سالاری را از مدیریت تأمین اجتماعی کنار گذاشت و «غلامحسین محمدی» رئیس سازمان آموزش فنیوحرفهای را به عنوان سرپرست این سازمان منصوب کرد. جابهجایی مدیرعامل تأمین اجتماعی در روز تعطیل رسمی، آن هم بدون اعلام همزمان دلایل تصمیم، از منظر شیوه حکمرانی پرسشهایی جدی ایجاد کرده است. تأمین اجتماعی نهادی با میلیونها بیمهشده، بازنشسته و مستمریبگیر است و تغییر مدیریت آن صرفاً یک جابهجایی داخلی در یک وزارتخانه آنهم با تصمیم وزیر رفاه و حلقه اطرافیانش …
