گروه اجتماعی – سعید تهرانی: ماجرای انتشار ویدئوهایی از یک بلاگر که در جریان پخش زنده اینستاگرامی زنان را مقابل دوربین مورد ضرب و شتم قرار میداد، یک نمونه انزجاردهنده و نفرت انگیز از همین تغییر شکل خشونت است. جایی که مرز میان رفتار مجرمانه و «تولید محتوا» برای برخی افراد چنان کمرنگ شده که حتی خشونت نیز به ابزاری برای جذب مخاطب تبدیل میشود.ویدئوهایی که از این فرد با نام «نوید» در شبکههای اجتماعی منتشر شد، موجی از خشم و واکنش کاربران را به دنبال داشت. در این تصاویر، مردی در جریان پخش زنده اینستاگرامی، رفتارهای خشونتآمیز خود را در برابر دوربین به نمایش میگذاشت و هزاران نفر نیز این تصاویر را تماشا می کردند.این پرسش مطرح است که چگونه خشونت میتواند در فضای مجازی از یک رفتار زشت و ناپسند به ابزاری برای جلب توجه و افزایش بازدید تبدیل شود؟
خشونت برای چند لایک و چند هزار بازدید
شبکههای اجتماعی بر پایه دیدهشدن فعالیت میکنند. تعداد دنبالکنندگان، بازدید، لایک، کامنت و میزان بازنشر برای بسیاری از تولیدکنندگان محتوا به شاخصی از موفقیت تبدیل شده است. در چنین فضایی، محتوایی که بتواند واکنش بیشتری ایجاد کند، شانس بیشتری برای دیدهشدن دارد.مشکل از کجا شروع شد؟ از «دیدهشدن»، دیده شدنی که می شود تنها معیار موفقیت. در این شرایط، برای افزایش مخاطب برخی افراد ممکن است به سمت محتوای عجیب، جنجالی، تحقیرآمیز یا خشونتآمیز بروند. در چنین الگویی، هرچه واکنش مخاطبان شدیدتر باشد، تولیدکننده نیز انگیزه بیشتری برای ادامه همان مسیر پیدا میکند. شاید بتوان گفت انتهای این چرخه برای تولیدکننده می شود نمایش خشونت فیزیکی در برابر دوربین. عمیق تر نگاه کنیم مسئله دیگر فردی نیست که مرتکب خشونت شده، مسئله جامعهای مجازی است که یک رفتار خشونتآمیز را تماشا کرده، بازنشر و ناخواسته به تولیدکننده آن کمک کرده تا مخاطب بیشتری به دست آورد.
تماشاگران بیتأثیر نیستند
در فضای واقعی، تماشای خشونت با حضور در محل حادثه متفاوت است، اما در فضای مجازی تماشاگر میتواند بخشی از چرخه انتشار باشد. یک …
