اتاقهای خالی، هزینههای سنگیـن صنعت هتلداری ایران در هفت سال گذشته از بحرانی به بحران دیگر رسیده است؛ از سیل سال ۱۳۹۸ و همهگیری کرونا تا ناآرامیهای اجتماعی، تورم، کاهش قدرت خرید مردم و جنگهای پیدرپی. گردشگران خارجی بهجز گروه محدودی از مسافران عراقی و کشورهای همسایه، کمتر از گذشته به ایران سفر میکنند و سفر و اقامت در هتل برای بسیاری از مسافران داخلی نیز از اولویت خارج شده است. حاصل این شرایط، اتاقهای خالی و درآمدهای رو به کاهش در برابر هزینههای سنگین بیمه، مالیات، انرژی، حقوق کارکنان و نگهداری هتلهاست. آخرین روز تیرماه، وزارتخانههای میراثفرهنگی و اقتصاد تفاهمنامهای برای حمایت از کسبوکارهای آسیبدیده از جنگ امضا کردند، اما هتلداران در فارس، تهران و مازندران میگویند آثار این حمایت هنوز در عمل دیده نمیشود. آنها هشدار میدهند اگر این وضعیت ادامه پیدا کند، بخشی از زیرساختهای گردشگری کشور توان ادامه فعالیت و نوسازی خود را از دست خواهند داد.
رکود صنعت هتلداری تنها نتیجه جنگ اخیر نیست. فعالان این صنعت میگویند زنجیرهای از حوادث طبیعی، اجتماعی، اقتصادی و سیاسی در سالهای گذشته، فرصت بازسازی و بازگشت به شرایط عادی را از هتلها گرفته است. هنوز خسارت یک بحران جبران نشده، بحران دیگری از راه رسیده و بار تازهای بر دوش واحدهای اقامتی گذاشته است. در این میان، کاهش سفر بخشی از مسئلهای بزرگتر است؛ هزینههای جاری هتلها بالا رفته، اما درآمد آنها بهاندازهای نیست که بتوانند حقوق کارکنان، بیمه، مالیات، قبوض انرژی و هزینههای نگهداری و نوسازی را تأمین کنند.
در چنین وضعیتی، حمایت مالی و کاهش فشارهای دولتی، کمترین انتظاری است که فعالان صنعت گردشگری دارند. آخرین روز تیرماه، در مراسم امضای تفاهمنامه میان وزارت میراثفرهنگی، گردشگری و صنایعدستی و وزارت امور اقتصادی و دارایی، «سیدعلی مدنیزاده»، وزیر اقتصاد، حمایت از کسبوکارهای آسیبدیده در شرایط اضطراری ناشی از جنگ و احیای گردشگری در دوره پساجنگ را هدف اصلی این توافق اعلام …
