ویتالیک بوترین از طرحی برای بازطراحی نحوه پردازش پرداختهای ساده در اتریوم حمایت کرده است؛ روشی که از سال ۲۰۰۹ در بیتکوین مورد استفاده قرار گرفته است. او در شبکه اجتماعی X از توسعهدهندگان بیتکوین به دلیل این ایده تشکر کرد.
این حمایت به یکی از مشکلات قدیمی اتریوم پاسخ میدهد: هر حساب جدید، اجرای شبکه را کمی سنگینتر میکند.
چرا اتریوم دائماً سنگینتر میشود؟
هزاران کامپیوتر در سراسر جهان یک نسخه کامل از شبکه اتریوم را نگهداری میکنند. این کامپیوترها «نود» نام دارند و هرکدام اطلاعات تمام حسابهایی را که تاکنون در اتریوم ایجاد شدهاند، ذخیره میکنند.
این دادهها دائماً باقی میمانند و حجم آنها کاهش پیدا نمیکند. هر حساب اتریوم حدود ۱۰۰ تا ۱۵۰ بایت فضا اشغال میکند و این اطلاعات برای همیشه در شبکه باقی میماند؛ حتی اگر دیگر هیچوقت از آن حساب استفاده نشود.
بوترین پیش از این نیز درباره انباشته شدن این دادهها هشدار داده بود. او بخش زیادی از سال ۲۰۲۶ را به بررسی عمیقترین گلوگاههای اتریوم اختصاص داده و معتقد است مشکل اصلی در نحوه ذخیرهسازی دادههاست، نه شبکههای لایه دومی که روی اتریوم ساخته شدهاند. طراحی بیتکوین چگونه میتواند این مشکل را حل کند؟
تونی واهراشتر، پژوهشگر بنیاد اتریوم، در ماه ژوئیه راهکاری را منتشر کرد که از نحوه مدیریت پول در بیتکوین الهام گرفته شده بود. در این روش به جای مدیریت موجودی حسابها، شبکه واحدهای جداگانه پول را دنبال میکند.
بیتکوین این واحدها را خروجیهای خرجنشده تراکنش یا UTXO مینامد.
وقتی یک UTXO خرج میشود، تقریباً هیچ دادهای از آن در شبکه باقی نمیماند؛ چیزی در حدود یکسوم بایت. تفاوت این روش در مقیاس بسیار بزرگتر مشخص میشود.
برای مثال، ایجاد یک میلیارد حساب در اتریوم میتواند به حداکثر ۱۵۰ گیگابایت فضای ذخیرهسازی نیاز داشته باشد، در حالی که یک میلیارد کوین خرجشده در مدل مشابه بیتکوین تنها حدود ۳۰۰ مگابایت فضا اشغال میکند.
این مدل مزیت دیگری نیز برای دریافتکنندگان دارد. در سیستم فعلی، کاربر باید از قبل مقداری ETH در کیف پول خود داشته باشد تا بتواند هزینه تراکنش را پرداخت کند. اما در مدل پیشنهادی، خود پرداخت میتواند هزینه …
