به گزارش هفت صبح، حتما برای شما هم پیش آمده که بعد از تمام شدن یک گفت و گو، چند ساعت بعد ناگهان به یاد جمله ای بیفتید که گفته اید و با خودتان فکر کنید: «نکند نباید این را می گفتم؟» یا «چرا این جواب را دادم؟»
گاهی حتی گفت و گویی که در ظاهر کاملا عادی بوده، بعد از تمام شدنش بارها در ذهن ما پخش می شود. دوباره جمله های خودمان را مرور می کنیم، لحن طرف مقابل را بررسی می کنیم، به مکث های او فکر می کنیم و حتی پاسخ هایی را تصور می کنیم که می توانستیم در آن لحظه بدهیم.
به این فرایند، در شکل شدید و تکراری آن، می توان نشخوار فکری درباره یک تعامل اجتماعی گفت. ذهن تلاش می کند اتفاقی را که تمام شده دوباره بررسی کند تا شاید به یک پاسخ، توضیح یا احساس اطمینان برسد.
منظور از مرور کردن مکالمه چیست؟
مرور کردن یک گفت و گو به خودی خود چیز عجیبی نیست. تقریبا همه ما گاهی بعد از یک مکالمه به حرف های خودمان فکر می کنیم. مثلا ممکن است بعد از یک جلسه کاری یا یک گفت و گوی مهم با خودمان فکر کنیم که آیا توانستیم منظورمان را درست منتقل کنیم یا نه.
این نوع مرور کردن حتی می تواند مفید باشد. ممکن است متوجه شویم در موقعیتی واکنش مناسبی نداشته ایم و دفعه بعد بخواهیم رفتار متفاوتی داشته باشیم.
مشکل زمانی شروع می شود که این بررسی از یک فکر کوتاه و سازنده به یک چرخه تکراری تبدیل شود.
در این حالت دیگر هدف فقط یادگیری از گذشته نیست. ذهن مدام به دنبال یک پاسخ قطعی می گردد؛ پاسخی که شاید اصلا وجود نداشته باشد.
مثلا:
«چرا اینطوری جواب داد؟»
«نکند از من ناراحت شد؟»
«وقتی آن جمله را گفتم، چرا سکوت کرد؟»
«اگر جواب دیگری می دادم چه می شد؟»
«نکند بقیه هم فکر کنند حرفم عجیب بود؟»
این پرسش ها ممکن است یکی پس از دیگری در ذهن ظاهر شوند و هر پاسخ، پرسش دیگری ایجاد کند.
چرا ذهن ما به گذشته برمی گردد؟
یکی از دلایل اصلی این رفتار، عدم اطمینان است.
ذهن انسان معمولا با موقعیت های مبهم راحت نیست. وقتی دقیقا نمی دانیم طرف مقابل چه فکری کرده یا چرا واکنش خاصی نشان داده است، ذهن تلاش می کند از اطلاعات موجود یک توضیح بسازد.
برای …
