
پروژه هواپیمای مافوق صوت X-43D ناسا که با هدف دستیابی به سرعت خیرهکننده ماخ ۱۵ طراحی شده بود به دلیل تغییر اولویتهای بودجهای و تمرکز بر ماموریتهای فضایی هرگز به مرحله ساخت نرسید.
مهندسان ناسا در اوایل دهه ۲۰۰۰ میلادی ایدهای جسورانه را برای تسخیر مرزهای جدید سرعت مطرح کردند که به ساخت یک وسیله تحقیقاتی ۵۷۰۰ پوندی منجر میشد. این پروژه که با همکاری بوئینگ پیش میرفت قرار بود برای نخستین بار موتور اسکرمجت هیدروژنی را در محیطی با سرعت ۱۵ برابر صوت آزمایش کند؛ شرایطی که شبیهسازی آن در آزمایشگاههای زمینی عملاً غیرممکن بود. چالشهای فنی و اهداف بلندپروازانه X-43D
هدف اصلی این طرح برخلاف تصور عموم نه ساخت یک بمبافکن یا جنگنده، بلکه جمعآوری دادههای حیاتی از فعل و انفعالات حرارتی و آیرودینامیکی در سرعتهای فوقالعاده بالا بود. برخلاف مدل کوچکتر X-43A که موفق شد به سرعت ماخ ۹.۶ برسد، مدل D به دلیل گرمای شدید تولید شده در سرعت ماخ ۱۵ به سیستمهای خنککننده فعال و کاشیهای محافظ حرارتی پیچیده …












