با وجود تصویب الزام قانونی برای تولید و عرضه موتورسیکلتهای برقی، بازار این محصولات در ایران همچنان با رکود و بیرغبتی مصرفکنندگان دستوپنجه نرم میکند و تولیدکنندگان را با انبوهی از موجودی فروشنرفته مواجه کرده است. صنعت موتورسیکلتسازی کشور که طی سالهای اخیر تحت فشار سیاستگذاران برای گذار به سمت وسایل نقلیه برقی قرار گرفته، اکنون با پارادوکسی آشکار روبهرو شده است؛ از یک سو قانونگذار تولید و عرضه این محصولات را الزامی کرده و از سوی دیگر، بازار داخلی هیچ اشتیاقی برای خرید آنها از خود نشان نمیدهد.
بر پایه اظهارات فعالان این حوزه، ریشه اصلی این بیاقبالی را باید در قیمت نازل بنزین در ایران جستوجو کرد؛ عاملی که هرگونه توجیه اقتصادی برای جایگزینی موتورسیکلتهای بنزینی با نمونههای برقی را از میان میبرد. تا زمانی که هزینه سوخت فسیلی برای مصرفکننده ناچیز باشد، انگیزهای برای پرداخت هزینه بالاتر خرید یک موتورسیکلت برقی وجود نخواهد داشت، هرچند هزینه استفاده روزمره از آن بهمراتب کمتر باشد.
نبود زیرساخت مناسب شارژ در سطح شهرها و جادههای کشور نیز از دیگر موانع جدی پیشروی توسعه این بازار به شمار میرود. کاربران بالقوه این وسایل نقلیه، بهویژه در کلانشهرها، عملاً گزینه مطمئنی برای شارژ باتری در طول مسیرهای طولانی یا حتی رفتوآمدهای روزمره در اختیار ندارند و همین موضوع، ریسک استفاده از موتورسیکلت برقی را در نگاه عموم افزایش میدهد.
دغدغه خدمات پس از فروش نیز به یکی دیگر از چالشهای اساسی این صنعت بدل شده است. بسیاری از خریداران بالقوه نسبت به دسترسی به قطعات یدکی، وجود نمایندگیهای تعمیراتی تخصصی و پشتیبانی فنی مستمر برای این نوع محصولات تردید دارند؛ نگرانیای که در نبود سابقه طولانی این محصولات در بازار داخلی، توجیهپذیرتر نیز …
