پرستاری از بیمار چه ثوابی دارد؟
به گزارش دلگرم : پرستاری و مراقبت از بیماران، از کارافتادگان و مجروحان یکی از اموری است که در سبک زندگی انبیای الهی و ائمه اطهار علیهم السلام به شدت مورد توجه قرار می گرفت و آن بزرگان اهتمام و دقت فراوان نسبت به بیماران داشتند، طوری که گویا این عمل، وظیفه و مسئولیتی است که نباید و نمی توان از آن سر باز زد و در عین حال اگر برای رضای خدا و در جهت انجام وظیفه شرعی صورت بگیرد، اجر و پاداش بسیار خواهد داشت. در گفت وگویی که با حجت الاسلام میرمحمد موسوی، استاد حوزه و محقق اسلامی انجام داده به جایگاه و اهمیت پرستاری و مراقبت از بیماران و مجروحان در سیره و سبک زندگی اولیای الهی علیهم السلام پرداخته است.
آن طور که این پژوهشگر دینی شرح می دهد، وقتی به درستی و با دقت سبک زندگی نبی مکرم اسلام و ائمه اطهار علیهم السلام را بررسی کنیم، به این نتیجه می رسیم که آن بزرگان وقتی عملی را برای مردم تجویز و به آن تشویق می کردند، خودشان در وهله اول عامل به آن بودند.
در مورد پرستاری از بیماران و مجروحان هم این نکته صادق است، به عنوان مثال علامه مجلسی مطلبی را از حضرت امیرالمؤمنین امام علی علیه السلام روایت کرده، مبنی بر اینکه آن حضرت فرموده اند: یک شب دچار تب شدید شدم و بر اثر تب و بیماری به خواب رفتم، به همین علت رسول خدا صلّی اللّه علیه و آله تا صبح کنار بالین من بود و شب را میان مراقبت از من و اقامه نماز تقسیم می کرد. بعد از نماز به سراغ من می آمد، از حالم جویا می شد. به من نگاه می کرد تا حالم را بداند و از اوضاعم اطلاع داشته باشد و تا صبح به همین صورت از من پرستاری و مراقبت کرد.
ثواب پرستاری از مجروحان و بیماران در صدر اسلام
عمدتاً حضرت زینب سلام الله علیها را به عنوان پرستار نمونه و الگو در سیره و سبک زندگی اسلامی می شناسیم. آیا اهتمام به پرستاری در سیره سایر پیشوایان دینی دیده می شود؟ وقتی زندگی و منش هر یک از بزرگان دینی و ائمه اطهار علیهم السلام را مرور می کنیم، به نمونه هایی از همت آن بزرگان به شغل پرستاری برخورد می کنیم که نشان می دهد این شغل تا چه اندازه مهم و تأثیرگذار بوده و چقدر پاداش دارد.
به عنوان مثال در روایتی به ماجرای جنگ احد اشاره شده و ماجرای پرستاری از مجروحان …
