به گزارش سیتنا، محل نگهداری طلا صرفاً یک موضوع فیزیکی و لجستیکی نیست. تجربه بانکهای مرکزی جهان نشان میدهد که انتخاب محل نگهداری ذخایر، بخشی از سازوکار مدیریت ریسک است و حتی معتبرترین مراکز نگهداری طلا نیز لزوماً تنها گزینه مدیران ذخایر نیستند.
گزارش اخیر گلدمن ساکس درباره محل نگهداری ذخایر طلای بانکهای مرکزی نشان میدهد که بانک مرکزی انگلیس و فدرال رزرو نیویورک همچنان از مهمترین مراکز خارجی نگهداری طلا هستند، اما همزمان گرایش به توزیع ذخایر میان چند محل و حوزه قضایی افزایش یافته است.
این تحول در شرایطی رخ میدهد که در ایران نیز مدتهاست بحث کاهش تمرکز در زیرساخت خزانهداری بازار بازار آنلاین طلا مطرح شده است؛ با این تفاوت که در بازار ایران، مسئله اصلی نه ذخایر حاکمیتی بانک مرکزی، بلکه طلایی است که بهعنوان پشتوانه معاملات پلتفرمهای آنلاین باید در خزانههای مورد تأیید نگهداری شود. بانکهای مرکزی چرا محل نگهداری طلای خود را متنوع میکنند؟
بر اساس نظرسنجی سال ۲۰۲۶ شورای جهانی طلا، بانک مرکزی انگلیس همچنان محبوبترین محل نگهداری طلا در میان بانکهای مرکزی پاسخدهنده است و ۵۷ درصد آنها اعلام کردهاند دستکم بخشی از ذخایر خود را در این مرکز نگهداری میکنند.
نگهداری داخلی با سهم ۴۹ درصدی در جایگاه بعدی قرار دارد و بانک تسویه بینالمللی نیز با ۱۶ درصد یکی دیگر از گزینههای مورد استفاده است. براساس گزارش منتشرشده از تحلیل گلدمن ساکس، فدرال رزرو نیویورک نیز با سهم ۱۴ درصدی از مراکز مهم نگهداری خارجی طلاست. اما بخش مهمتر دادههای جدید، تغییر رفتار بانکهای مرکزی در انتخاب محل نگهداری است.
طبق نظرسنجی شورای جهانی طلا، ۱۰ درصد از پاسخدهندگان گفتهاند طی ۱۲ ماه گذشته محلهای خارجی نگهداری ذخایر خود را متنوعتر کردهاند؛ این رقم در نظرسنجی سال قبل تنها دو درصد بود. همچنین ۹ درصد گفتهاند قصد دارند در ۱۲ ماه آینده تنوع محلهای خارجی نگهداری طلا را افزایش دهند.
در همین نظرسنجی، ۹ درصد نیز اعلام کردهاند طی یک سال گذشته میزان نگهداری داخلی طلای خود را افزایش دادهاند و هفت درصد قصد دارند در یک سال آینده چنین اقدامی انجام دهند.
شورای …
