به گزارش خبر فوری، نوشتافزارها از خرداد سال گذشته متحمل زیان شدهاند. زیانی که در پی دو جنگ، خاموش و بی سر و صدا به این قشر تحمیل شد و بر خلاف بسیاری از مشاغل حتی کسی متوجه آنها نبود.
سری که به بازار تهران بزنید فروشندههایی را میبینید که جلوی در ورودی مغازه ایستادهاند یا با گوشی بازی میکنند. این تصویر را جنگ رقم زده است. از دست رفتن بازار و توقف خرید و فروش.
با وقوع جنگ چند اتفاق مهم رخ داد. تعطیلی طولانی مدت مدارس، دانشگاهها و ادارات. یعنی مشتریان اصلی بازار نوشتافزار خانه نشین شدند و مغازه دارها را هم خانه نشین کردند. بسیاری از نوشتافزاریها از شغلشان دست کشیدند
یکی از فروشندگان نوشتافزار خیابان کمیل میگوید بعد از جنگ دیگر جنس جدیدی برای مغازهاش نخریده است.
وی با اشاره به پایین بودن قیمت اجناس خود اضافه کرد: گران نکردم تا همینهایی که هست بفروشم و مغازه را جمع کنم.
فروشنده دیگری در خیابان انقلاب نیز میگوید ماهها به دلیل جنگ تقریباً تعطیل بودیم بعد از جنگ هم فروش به روال سابق بازنگشته است.
این فروشنده مشتریان اصلی راسته کتاب فروشیهای انقلاب را دانشجویان و دانشآموزان برشمرد و گفت: کدام درس و دانشگاه؟ کدام مدرسه؟ وقتی همه جا تعطیل شد ما در فروش به شدت ضرر کردیم و هیچ کس هم نیامد حالی از ما جویا شود.
این اظهارات در حالی است که به دلیل اینکه بخش عمده و تقریباً بالای 90 درصد از نوشتافزار ایران وارداتی است، با اختلال در روند واردات کالا و مواد اولیه، گرانی هم بر گرده بازار نشست. اما یکی از کتابفروشیها معتقد است مسئله فقط قیمتها نیست. مشکل فقط گرانی نیست
عباس جهانگیری افزود: ما در وضعیتی هستیم که باید برای بازگشایی مدارس آماده شویم. اما عملاً دست تولید کننده بسته است و بیشتر از گرانی موضوع عدم ثبات در برنامه ریزیها اهمیت دارد.
وی گفت: تولید کننده باید ماهها قبل از بازگشایی مدارس سفارشهای خود را آماده و سرمایه خود را درگیر کند اما با افزایش قیمت مواد اولیه، حمل و نقل و انرژی و اینکه قیمتها مرتباً در نوسان و تغییر است، عملاً نمیداند چه کند.
به گفته جهانگیری در زمان جنگ، کتابفروشیها و ناشران به شدت متضرر شدند و با تعطیلی مدارس و دانشگاهها و کاهش قدرت خرید مردم، نوشتافزار مثل سابق فروخته نمیشد. …
