این روند، پرسش مهمی را به وجود آورده است: مرز میان استفاده از آموزههای دینی و سوءاستفاده تجاری از باورهای مذهبی مردم کجاست؟ وقتی باور دینی به ابزار کسب درآمد تبدیل میشود
حجتالاسلام محمد سعیدیآریا، کارشناس دینی، در گفتوگو با همشهری تأکید کرده است که اصل دعا و ذکر در آموزههای اسلامی جایگاه مشخصی دارد و نمیتوان به دلیل فعالیت افراد سودجو، اصل دعا را زیر سؤال برد.
او با اشاره به تأکید قرآن و روایات بر دعا و یاد خدا میگوید همانطور که وجود پزشک و دارو یک واقعیت است اما هر فردی که لباس پزشکی بپوشد پزشک نیست، در حوزه دعا نیز باید میان آموزههای اصیل دینی و ادعاهای افراد سودجو تفاوت قائل شد.
به گفته این کارشناس دینی، یکی از نمونههای روشن ذکر در منابع اسلامی، تسبیحات حضرت زهرا(س) است که پیامبر اکرم(ص) آن را به ایشان آموزش دادند و مسلمانان نیز آن را پس از نماز میخوانند.
مسئله از جایی آغاز میشود که افراد، برداشت شخصی خود را به عنوان یک نسخه قطعی دینی معرفی میکنند و برای آن قیمت تعیین میکنند.
سعیدیآریا معتقد است دریافت پول در قبال آموزش چنین دعاهایی، زمانی محل پرسش جدی قرار میگیرد که فرد مدعی، چیزی را به دین نسبت دهد که در منابع معتبر دینی وجود ندارد. چرا مردم گرفتار این نسخههای مجازی میشوند؟
به باور این کارشناس، گرایش انسان به دعا و ارتباط با خدا امری فطری است و همین موضوع میتواند زمینه سوءاستفاده برخی افراد را فراهم کند.
او میگوید این اتفاق موضوع تازهای نیست و سودجویان در گذشته نیز از گرایش مردم به امور معنوی استفاده میکردند؛ تفاوت امروز در این است که شبکههای اجتماعی امکان دسترسی سریعتر به مخاطبان و گسترش این ادعاها را فراهم کردهاند.
از سوی دیگر، مشکلات اقتصادی نیز میتواند افراد را آسیبپذیرتر کند. فردی که با مشکلات مالی یا خانوادگی مواجه است، ممکن است در جستوجوی راهی سریع برای حل …
