به گزارش خبرفوری، بلیتهای نمایش «آرش» که قرار است در رویالهال هتل اسپیناس پالاس تهران روی صحنه برود، از حدود ۹۹۰ هزار تومان آغاز میشود و در برخی جایگاهها به چهار میلیون و ۹۸۰ هزار تومان میرسد؛ رقمی که در عمل، نام «بلیت ۵ میلیون تومانی» را بر سر زبانها انداخته است. این قیمتگذاری از سوی منتقدان، رکوردی تازه در بازار تئاتر ایران توصیف شده؛ رکوردی که فاصله میان تماشاگر عادی و صحنه تئاتر را بیش از هر زمان دیگری برجسته میکند.
اعتراض به «تئاتر لاکچری»
بخش مهمی از واکنشها به این پرسش بازمیگردد که مخاطب چنین نمایشی چه کسی است؟ برای یک خانواده چهار نفره، خرید بلیت حتی در ردههای ارزانتر میتواند چند میلیون تومان هزینه داشته باشد؛ رقمی که با افزودن هزینه رفتوآمد، پذیرایی و دیگر مخارج جانبی، تماشای یک اجرا را به تفریحی بسیار گران تبدیل میکند. در شرایطی که هزینههای ضروری زندگی سهم فزایندهای از درآمد خانوار را میبلعد، منتقدان میگویند تئاتر نخستین قربانی کوچکشدن سبد فرهنگی خانوادهها خواهد بود.
بیشتر بخوانید:
دفاعی از جنس تناقض؛ چرا پرونده پژمان جمشیدی همچنان خبرساز است؟ | مامک جمشیدی چه میگوید و چه چیز را نمیگوید؟ | کسی که شهرت دارد میتواند «عشق و حال» کند!؟
چرا شهره آغداشلو فحش میخورد؟ | قربانیان تجاوز جنسی خودشان مقصرند! | کیست که نمیفهمد؟
زنان محجبه تلویزیون یا دختران پاساژهای بالاشهر؛ کدام واقعیاند؟ | فیلم «بیداد»، بازتولید دوقطبیجامعه
چرا داریوش اقبالی فُحش میخورد؟ | دعوا بر سر یک ما | چرا «توهم توطئه» داریوش جنجالی شد؟
این نگرانی پیشتر درباره بازار کتاب نیز مطرح شده بود. افزایش مداوم قیمت کاغذ، چاپ و کتاب، بسیاری از خانوادهها را به کاهش خرید کتاب یا حذف آن از برنامه ماهانهشان واداشته است. اکنون بیم آن میرود که تئاتر هم به همان سرنوشت دچار شود؛ نه به این معنا که تئاتر بهکلی تعطیل میشود، بلکه به این معنا که مخاطب گسترده و متنوع خود را از دست میدهد و به مصرف فرهنگی گروهی محدود فروکاسته میشود.
منتقدان این روند میپرسند اگر تماشای یک اثر نمایشی برای دانشجو، کارمند، معلم یا خانواده طبقه متوسط عملا دستنیافتنی باشد، چگونه میتوان همچنان از تئاتر بهعنوان یک هنر عمومی، اجتماعی و گفتوگومحور …
