در این پژوهش که روی ۱۸۰ فرد جوان انجام شد، روشهایی مانند بازسازی تصویر ذهنی (Imagery Rescripting) که در آن فرد تصور میکند یک «مدافع» وارد خاطره دردناک میشود و مواجههسازی تصویری (Imagery Exposure) توانستند ترس، احساس گناه و واکنشهای فیزیولوژیکی ناشی از استرس را به میزان قابل توجهی کاهش دهند. این آثار در ارزیابیهای سه و ۶ ماه بعد نیز همچنان مشاهده شدند.
به نقل از ساینسدیلی، این مطالعه نشان میدهد موفقیت درمان با روش بازسازی تصویر ذهنی ممکن است تا حد زیادی به پدیدهای موسوم به خطای پیشبینی (prediction error) یا همان عنصر غافلگیری وابسته باشد. این غافلگیری میتواند به بیثبات شدن الگوهای هیجانی منفی تثبیتشده کمک کند و به ذهن اجازه دهد واکنشهای ایمنتری را جایگزین آنها کند. در نتیجه، خاطرات دردناک لزوما از نظر هیجانی برای همیشه ثابت و تغییرناپذیر باقی نمیمانند.
برخی روشهای رواندرمانی مبتنی بر تصویرسازی ذهنی میتوانند به کاهش ترس از شکست مرتبط با تجربههای دردناک دوران کودکی کمک کنند.
تجربههای دشوار در سالهای ابتدایی زندگی، از جمله انتقاد، بیتوجهی یا واکنشهای شدید مراقبان هنگام اشتباه کردن کودک، میتوانند سالها بعد بر سلامت عاطفی و کیفیت زندگی فرد تأثیر بگذارند. نحوه واکنش بزرگسالان به اشتباهات کودک ممکن است به ویژه در شکلگیری الگوهای فکری …
