ترکش‌های بی‌پایان حذف ارز ترجیحی/ امنیت غذایی روی کاغذ!

بر طبق گفتهٔ وزیر جهاد کشاورزی، امنیت غذایی کشور حتی برای یک روز یا یک ساعت با مشکل مواجه نشد؛ همان‌گونه‌ که در نشست وزیران بیان شد. او تاکید کرد که با حفظ موجودی کالا، تداوم تولید داخلی و تاب‌آوری زنجیره تأمین، سهم ۸۵ درصدی از مواد غذایی توسط تولیدکنندگان داخلی تأمین می‌شود. ولی در همان لحظه، وی اعتراف کرد که لاغری ارزی، هزینه‌های مواد اولیه، حمل‌ونقل، بیمه و قیمت‌های جهانی بخشی از این هزینه‌ها را به مردم تحمیل کرده‌اند. > **پرسش مهمی دوباره مطرح شد—آیا می‌توان امنیت غذایی صرفاً با شمارش موجودی را در نظر گرفت؟** > > اگر کالا بر روی قفسه‌ها قرار بگیرد، اما بسیاری از خانواده‌ها آن را برای خرید نمی‌توانند، آیا این به‌منظورٔ تغذیه کافی کافی است؟ ### زیرهٔ تپیدهٔ ترجمی وقتی گوشت، لبنیات، میوه یا بقیه اقلام ضروری در فروشگاه‌ها باقی می‌مانند؛ ولی خانوارها مجبور به کاهش خرید یا فروش کالای ارزانتر می‌شوند، فهم می‌شود که سرکوب مصرف بر زمین اصلی اعتبار ندارد. امنیت غذایی وقتی تحقق می‌گیرد که مردم نه‌تنها کالا را می‌بینند بلکه توان خرید آن را نیز دارند. به‌جای برسی قفسه‌ها، به سفره‌های خانوار باید رفت. زنجیره تامین ممکن است در شرایط جنگی حیات بگیرد، ولی همچنان بخش دیگر—قوت خرید—به‌طور چشم‌گیری آسیب دیده و موجب کاهش حجم مصرف می‌شود. در این راستا، بررسی ارزش واقعی منابع و قدرت خرید میان خانواده‌ها، نهادهای موثر در تعیین سیاست‌های اقتصادی پروژه می‌شود. ### در میان قفسه‌ها و کیف پول‌ها پرسش اصلی این است که چه تعداد از مردم همچنان قادر …