ایران آنلاین:
تجربه جنگ ۱۲روزه، سابقه استفاده پدافندی از متروی تهران، تأمین انرژی، مقاومسازی، اتصال مترو به مراکز درمانی، تداوم بهرهبرداری و نقش بخش خصوصی در افزایش تابآوری، محورهای اصلی این همایش بود.
به گزارش روابط عمومی انجمن سازندگان و پیمانکاران مترو استان تهران؛ سهیل آلرسول، رئیس انجمن سازندگان و پیمانکاران مترو استان تهران، نقطه شروع این بحث را سرمایهای دانست که طی چند دهه در زیر شهرهای ایران شکل گرفته است. به گفته وی، کلانشهرهای کشور بیش از ۳۵۰ کیلومتر خط و بیش از ۳۵۰ ایستگاه فعال دارند؛ شبکهای از تونلها، ایستگاهها، تأسیسات، تجهیزات، انرژی، تهویه و ارتباطات که نمیتوان در برنامهریزی برای بحران آن را نادیده گرفت. آلرسول معتقد است مترو نباید فقط با تعداد سفر و طول خطوط سنجیده شود؛ پرسش مهمتر این است که وقتی نظم عادی شهر برهم میخورد، این شبکه چه نقشی میتواند داشته باشد.
از نگاه رئیس انجمن مترو، قرار نیست همه ایستگاهها به پناهگاه تبدیل شوند. مسئله این است که برای سناریوهای مختلف، از زلزله و سیل تا جنگ، اختلال انرژی یا قطع ارتباطات، از قبل مشخص باشد هر بخش از شبکه چه ظرفیتی دارد و چه محدودیتهایی پیش روی آن است. وی همچنین بر استفاده از تجربه شرکتهای پیمانکار و سازنده تأکید کرد و گفت بخشی از دانش صنعت مترو در اختیار شرکتهایی است که سالها در طراحی، ساخت و تجهیز این شبکه حضور داشتهاند و این دانش میتواند به تصمیمهای اجرایی برای افزایش تابآوری تبدیل شود.
در پنل «سیاستگذاری و حاکمیت» همایش نیز همین تغییر نگاه دنبال شد. پیام باقری، نایبرئیس اتاق ایران، تابآوری مترو را در گرو تابآوری خود شبکه دانست و بر مقاومسازی، انرژی اضطراری، آموزش نیروی انسانی، مدیریت جمعیت و استفاده از توان ساخت داخل تأکید کرد و تدوین سند جامع تابآوری مترو را پیشنهاد داد. محمود نجفیعرب، رئیس اتاق تهران، نیز از زاویه اقتصاد به همین موضوع رسید. تهران تنها یک شهر پرجمعیت نیست؛ یکی از مهمترین مراکز اقتصادی و تجاری کشور است و اختلال جدی در فعالیت آن میتواند آثارش را به …
