به گزارش خبرگزاری اقتصاد ایران ، جهان در حال تغییر است؛ سهم اقتصادهای آسیایی و خاورمیانهای از رشد جهانی افزایش یافته و شهرهای جدیدی با سرمایهگذاریهای عظیم، زیرساختهای پیشرفته و نقش پررنگتر در تجارت بینالملل ظهور کردهاند. با این حال، وقتی صحبت از «شهر شماره یک جهان» میشود، هنوز نامهایی مانند لندن و نیویورک در صدر قرار دارند؛ شهرهایی که طی قرنها نهتنها قدرت اقتصادی، بلکه شبکهای گسترده از فرهنگ، هنر، آموزش و نفوذ جهانی ساختهاند.
اکنون پرسش اصلی این است که کدام شهر میتواند در دهههای آینده این جایگاه را به چالش بکشد؟ از سنگاپور که با فناوری و مدیریت شهری شناخته میشود تا دبی که به مرکز تجارت منطقهای تبدیل شده و بمبئی که از ظرفیت فرهنگی و انسانی بالایی برخوردار است، گزینههای تازهای در حال ظهور هستند؛ اما مسیر تبدیل شدن به یک شهر جهانی، تنها با ساخت برجها و زیرساختها هموار نمیشود.
به گزارش فایننشال تایمز، با وجود رشد اقتصادی کشورهای غیرغربی و انتقال تدریجی مرکز ثقل اقتصاد جهانی از غرب به شرق، هنوز هیچ شهری نتوانسته جایگاه لندن و نیویورک را به عنوان مهمترین و کاملترین شهرهای جهان به چالش بکشد.
بررسی دیدگاه کارشناسان، مدیران، افراد فعال در کسبوکارهای بینالمللی و شهروندان جهانی نشان میدهد یکی از پرتکرارترین پاسخها برای جانشینی شهرهای برتر کنونی، سنگاپور است.
سنگاپور طی دهههای گذشته با توسعه زیرساختهای پیشرفته، مدیریت شهری کارآمد و تبدیل شدن به یکی از مهمترین مراکز مالی جهان، جایگاه ویژهای پیدا کرده است. پروژههای عظیم این کشور، از جمله توسعه فرودگاه چانگی، نمونهای از سرمایهگذاری بلندمدت در زیرساختهای شهری محسوب میشود.
با این حال، چالش اصلی سنگاپور دستیابی به همان سطح از داراییهای فرهنگی و تاریخی است که شهرهایی مانند لندن، پاریس و نیویورک طی قرنها ایجاد کردهاند. پرسش این است که آیا یک شهر میتواند تنها با تکیه بر فناوری، مدیریت و زیرساخت، به جایگاهی مشابه شهرهای تاریخی جهان برسد یا خیر.
«آغوش»؛ یک اثر چیدمانی در جشنواره هنری «آی لایت سنگاپور» در سال گذشته دبی، بمبئی و بانکوک؛ رقبایی با نقاط قوت و ضعف متفاوت
دبی نیز یکی دیگر از شهرهایی است که در بحث آینده شهرهای برتر …
