به گزارش شهرآرانیوز، حجت الاسلام والمسلمین حسین ابراهیمی در گفتگویی با اشاره به تأثیر صلح امام حسن مجتبی (ع) بر حفظ هویت فرهنگی و فکری تشیع و جهان اسلام اظهار کرد: صلح امام حسن مجتبی (ع) نه یک عقبنشینی، بلکه یک مانور استراتژیک برای حفظ کیان اسلام بود. ایشان با این اقدام، جریان اصیل اسلامی را از خطر نابودی کامل توسط حکومت اموی نجات دادند. این تصمیم، مرز بین اسلام اموی، یعنی اسلام درباری و تحریفشده و اسلام علوی، یعنی اسلام ناب محمدی را مشخص کرد و باعث شد هویت فکری تشیع به عنوان جریان پایبند به متن دین، قابل تشخیص و بقا باشد.
وی افزود: رهبر شهید حضرت آیتالله خامنهای در کتاب «انسان ۲۵۰ ساله» اینگونه به تحلیل این صلح میپردازند: «اگر حسنبن علی هم مثل حسینبن علی که برادر بزرگوار و همرزم و همسنگر او بود، در یک موقعیت و شرایطی قرار میگرفت، همان کار حسینبن علی را میکرد. اگر حسینبن علی هم در شرایط حسنبن علی قرار میگرفت، همان صلح را میکرد... صلح حسنبن علی همان قدر ارزش داشت که شهادت حسینبن علی. اینها دو روی یک سکهاند... حسنبن علی با قبول صلح، جان خود را حفظ نکرد؛ او هویت اسلامی و فکر اسلامی و جریان اسلامیِ ناب را حفظ کرد. او پرچمی را که در دست علی بود و بعد از علی میتوانست بر زمین بماند، برافراشته نگه داشت.»
این پژوهشگر دینی ادامه داد: ایشان در جای دیگری از همین کتاب تأکید میکنند که هدف دشمن، نابودی اصل جریان اسلام ناب بود: «معاویه میخواست ریشهی جریان اسلامیِ اصیل و علوی را بکند... میخواست یک نهالِ تازهای به نام خودش، با شکل خودش، با فرهنگ خودش، با اخلاق خودش و با سلیقه خودش به وجود بیاورد و آن را جایگزین همه چیز کند. صلح امام حسن، این نقشه را خنثی کرد.» کرامت و بخشندگی؛ الگویی برای حفظ آبروی نیازمندان
ابراهیمی با اشاره به جایگاه کرامت و بخشندگی در سیره امام حسن مجتبی (ع) تصریح کرد: یکی از مهمترین ویژگیهای امام مجتبی (ع) کرامت و بخشندگی حضرت است، چیزی که ما باید بیاموزیم این است که بدون منت و اذیت به دیگران کمک کنیم و کرامت نفس انسان نیازمند را حفظ کنیم.
وی افزود: نقل شده است که شخصی که در خانه امام حسن مجتبی (ع) را کوبید و خطاب به حضرت عرض کرد: «لَمْ یَبْقَ لی شَیْءٌ یُباعُ بِدِرْهَمٍ یَکْفیکَ مَنْظَرُ …
