به گزارش شهرآرانیوز؛ اسفند سال ۱۴۰۳ کلنگ پالایشگاه پلاسما در شهرک صنعتی خادم الرضا (ع) مشهد به زمین زده شد، با این امید که لااقل التهاب بیماران خونی را تاحدی التیام بخشد. انتخاب مشهد برای راه اندازی پالایشگاه با این هدف بود که این شهر سالها با شاخصههای زیارت و درمان، شناخته شده است و بنا بود نبض اصلی صنعت داروهای مشتق از پلاسما را در دست بگیرد.
آن روز، شبیه همه مراسم دیگر، امید به خودکفاییِ بیشتر در تولید داروهای حیاتی، سرفصل صحبتهای استاندار و دیگر مسئولان حاضر بود. کسانی که هنوز هم اعتقاد دارند راه اندازی پالایشگاه پلاسما در داخل کشور میتواند نقطه عطفی در استقلال دارویی ایران باشد و آن را به یکی از پیشرانهای اشتغال تخصصی در کشور تبدیل کند.
اما تاآنجاکه مهدی هادی، معاون برنامه ریزی و سرمایه گذاری اداره کل صمت خراسان رضوی، در گفتوگو با خبرنگار ما، درباره سرنوشت پالایشگاه میگوید: «تا این لحظه که من با شما درحال گفتوگو هستم، پروژه هیچ پیشرفت فیزیکی نداشته است.» او از پالایشگاه پلاسما با نام «طرح ویستاملل» یاد میکند و میگوید: نهادها و ارگان هایی، چون استانداری، اداره کل صمت استان و شرکت شهرکهای صنعتی، تسهیل کننده این پروژه هستند و زمین را دراختیار بخش خصوصی قرار دادند و مجوزهای اولیه نیز دراختیار آنها گذاشته شده است. همه چیز از خون شروع میشود
حالا بیایید روایت را از این نقطه و با اشارهای کوتاه و خلاصه پی بگیریم: «پالایشگاه پلاسما، جایی است که مادهای به ظاهر ساده، اما حیاتی وارد چرخه تخصصی و دقیق میشود تا به فراوردههای راهبردی برای درمان بیماران تبدیل شود. داروهایی مثل آلبومین، ایمونوگلوبین و فاکتورهای انعقادی، محصول همین فرایند است که تولیدشان، خدمت بزرگی به بیماران است.»
کارشناسان و مسئولان مرتبط با ساخت پالایشگاه پلاسما، معتقدند که برای به سرانجام رسیدن این پروژه باید زمانی طولانی برای آن درنظر گرفت. گرچه هیچ فردی، پاسخ روشن و کاملی برای این موضوع که بعد از جریان کلنگ زنی چه اتفاقی برای این پروژه افتاده است ندارد، اما علاوه بر جنگ که آسیب آن دامن گیر پروژههای مختلف شده است، جای خالی سرمایه گذار، پررنگتر از علل دیگر به نظر میرسد. تنها مرکز اهدای پلاسما
استخراج پلاسما با چالشهای …