بازار داروی ایران در ۲۴ مرداد ۱۴۰۵، در یکی از بحرانیترین مقاطع تاریخ خود قرار دارد. گزارشهای رسمی سازمان غذا و دارو که در اختیار کمیسیون بهداشت مجلس قرار گرفته، از ورود بازار دارویی کشور به مرحلهای نگرانکننده خبر میدهد؛ بهگونهای که حدود ۵۰۰ قلم داروی ضروری و حیاتی در آستانه کمبود قرار گرفتهاند و موجودی برخی داروهای پرمصرف قلبی و عروقی از جمله وارفارین، داروهای پیشگیری از سکته و آتورواستاتین به کمتر از ۴۵ روز رسیده است.
این در حالی است که مسئولان حوزه سلامت بارها اعلام کردهاند که حدود ۹۷ تا ۹۹ درصد داروهای مورد نیاز کشور در داخل تولید میشود. اما تناقضی که مردم در سطح جامعه با آن روبهرو هستند، تجربه تلخ «کمبودهای مقطعی دارو» در داروخانههاست. سوال اساسی اینجاست: با وجود تولید ۹۷ درصدی دارو در داخل، چرا سبد دارویی بیماران همچنان خالی میماند؟
در این گزارش جامع، به بررسی عمیق وضعیت داروهای وارداتی، علل کمبودها، پیامدهای آن برای بیماران و چشمانداز پیشرو خواهیم پرداخت. بحران کمبود دارو در بازار ایران؛ از تولید داخلی تا واردات دو دسته کمبود؛ وارداتی و تولیدی
کمبود دارو در ایران به دو دسته تقسیم میشود: کمبود داروهای وارداتی که به دلیل عدم تخصیص ارز وضعیت نگرانکنندهای دارد و کمبود داروهای تولیدی که ناشی از مشکلات ساختاری و کمبود مواد اولیه است. محمود هادیپور، داروساز و مشاور بنیاد بیماریهای خاص، با بیان اینکه در حوزه دارو کمبودهای جدی وجود دارد، تأکید کرده که صنعت تولید دارو باید پاسخگوی این وضعیت باشد که چرا نتوانسته کارایی لازم را داشته باشد. کمبود نزدیک به هزار قلم دارو
آمارهای نهادهای نظارتی و صنفی نشان میدهد که در صورت عدم تأمین فوری نقدینگی و ناهماهنگی در تخصیص ارز، «ذخایر حدود ۵۰۰ قلم از داروهای ضروری کشور طی یک ماه آینده به اتمام خواهد رسید». برخی گزارشها از کمبود نزدیک به هزار قلم دارو در کشور خبر میدهند. سخنگوی کمیسیون بهداشت و درمان مجلس نیز با هشدار نسبت به وضعیت تأمین دارو در کشور، اعلام کرده است که امروز با کمبود جدی و بحرانی دارو در کشور مواجه هستیم. داروهای وارداتی؛ نقطه آسیبپذیر زنجیره تأمین وابستگی به مواد اولیه وارداتی
اگرچه تولید داروی نهایی در داخل به ۹۷ درصد رسیده است، اما بیش از ۵۰ درصد از مواد اولیه …
