رویارویی ایران و امریکا وارد مرحله ای شده است که در آن اقتصاد، امنیت و ژئوپلیتیک بیش از گذشته به یکدیگر گره خورده اند . فشار اقتصادی دیگر صرفا ابزاری برای افزایش هزینه سیاست های تهران نیست، بلکه نفت، کشتیرانی، شبکه های مالی و مسیرهای عبور انرژی مستقیما به بخشی از میدان تقابل تبدیل شده اند . واشنگتن تلاش می کند دامنه فشار را از یک تقابل دوجانبه فراتر ببرد و با ایجاد ترتیبات دریایی، امنیتی و مالی، کشورهای بیشتری را در مدیریت این فشارها درگیر کند . در مقابل، تهران نیز صرفا دریافت کننده فشار نیست و با تکیه بر ظرفیت های ژئوپلیتیک، روابط با قدرت های غیرغربی و ابزارهای بازدارندگی، تلاش می کند هزینه های فشار را مدیریت و محاسبات طرف مقابل را تحت تاثیر قرار دهد . از این منظر، …
