به گزارش خبرگزاری ایمنا، صنایعدستی ایران تنها مجموعهای از هنرهای سنتی نیست؛ هر محصول، بخشی از هویت یک منطقه، روایت زندگی مردم و حاصل مهارتی است که نسل به نسل منتقل شده است. از کارگاههای قلمکار و میناکاری اصفهان تا سفال لالجین، پته کرمان، ملیله زنجان و سوزندوزی بلوچ، استانهای مختلف کشور هر کدام سهمی از این میراث رنگارنگ دارند.
به گزارش خبرگزاری ایمنا، ایران با برخورداری از تنوع فرهنگی، قومی و اقلیمی، یکی از کشورهای شاخص جهان در حوزه صنایعدستی به شمار میرود و شمار زیادی از رشتههای صنایعدستی در مناطق مختلف کشور همچنان فعال است؛ رشتههایی که علاوه بر ارزش فرهنگی، ظرفیت قابل توجهی برای اشتغال، گردشگری و صادرات دارند. اصفهان؛ پایتخت صنایعدستی ایران
در میان استانهای کشور، اصفهان جایگاه ویژهای در صنایعدستی دارد. میناکاری، قلمکار، خاتمکاری، منبت، مشبک، فیروزهکوبی و هنرهای فلزی تنها بخشی از رشتههایی است که در این استان رواج دارد.
اصفهان علاوه بر تنوع رشتهها، از نظر جایگاه بینالمللی نیز اهمیت دارد و در شبکه شهرهای خلاق یونسکو در حوزه صنایعدستی و هنرهای بومی قرار گرفته است؛ موضوعی که ظرفیت این شهر را برای پیوند میان صنایعدستی، گردشگری و بازارهای جهانی افزایش داده است.
فارس؛ روایت عشایر در تار و پود
در فارس، صنایعدستی با زندگی روستایی و عشایری پیوند عمیقی دارد. گبه، گلیم، جاجیم و دیگر دستبافتههای عشایری در کنار منبت و خاتم، بخشی از هویت هنری این استان را شکل دادهاند.
بسیاری از این محصولات، علاوه بر ارزش هنری، بازتابی از فرهنگ و سبک زندگی جوامع محلی هستند و همین ویژگی، صنایعدستی فارس را به یکی از ظرفیتهای مهم گردشگری فرهنگی تبدیل کرده است. آذربایجان شرقی؛ هنر ماندگار فرش تبریز
آذربایجان شرقی نیز یکی از قطبهای مهم صنایعدستی کشور است. فرش دستباف تبریز شناختهشدهترین هنر این استان محسوب میشود و در کنار آن، ورنی، گلیم، سفال و سرامیک و برخی هنرهای سنتی دیگر نیز در مناطق مختلف استان تولید میشود.
فرش تبریز با سابقه طولانی در تولید و تجارت، یکی از شناختهشدهترین نامهای فرش ایران در بازارهای داخلی و خارجی است. لالجین؛ شهری که با سفال شناخته میشود
همدان نیز به واسطه لالجین، جایگاه …
