حمله ایران به اردن در پاسخ به حمله آمریکا به لارک؛ آیا شاهد آغاز دور جدید درگیری ها خواهیم بود؟!

به نظر می‌رسد که منتقدان انگیزه‌ای دیگر از بیان این انتقادات دارد. شاید بیم‌شان از این باشد که بیان واقعیات خطاب به مردم، موجب شود که جامعه مطالباتی را خطاب به سیاست‌گذار مطرح کند و این دسته از منتقدان از بیان این مطالبات هراس دارند.

یک مقام آمریکایی به شبکه الجزیره گفت نیروهای این کشور مسیرهای کشتیرانی بین‌المللی را از مین‌های دریایی پاکسازی کرده‌اند و دو سکوی موشکی را زمانی هدف قرار داده‌اند که برای شلیک موشک‌های حامل مین‌های دریایی آماده می‌شدند.

در ایران امروز حفظ و ارتقای انسجام و همبستگی ملی بیش از پیش در دستورکار سیاست‌گذاران و دغدغه‌مندان کشور قرار دارد و همزمان بخش قابل توجه‌ای از توان جامعه و دولت صرف مقابله با تهدیدات خارجی، فشارها و نابرابری‌های اقتصادی و اجتماعی، فرسایش اعتماد نهادی و شکاف‌های اجتماعی می‌شود.

ماجرا از یک جمله آغاز شد، جمله‌ای درباره غنی‌سازی، اما خیلی زود از غنی‌سازی فراتر رفت و به نزاعی بر سر یک مفهوم اساسی تبدیل شد: «عقلانیت». محمدجعفر قائم‌پناه، معاون اجرایی رئیس‌جمهور، در اظهاراتی گفت: «من اگر بودم و می‌دانستم آمریکا می‌خواهد رهبرمان را شهید کند، دست از غنی سازی برمی‌داشتم!... چرا صنایع ما را بزند؟ چرا راه‌های ما را بزند؟ چرا پالایشگاه و عسلویه ما را بزند؟ برق زدن، پالایشگاه زدن یعنی بیکاری زیاد شود... خردمندی این است که هدفی که می‌توانید با کمترین هزینه انجام دهید...»

در تاریخ معاصر ایران، کمتر دوره ای به اندازه ی سال های پس از جنگ جهانی دوم، آزمونی چنین ...