فلورین (Fluorine) یک عنصر شیمیایی بسیار واکنشپذیر است که در طبیعت معمولا نه به شکل آزاد بلکه به شکل ترکیبات معدنی وجود دارد. هنگامی که فلورین یک الکترون دریافت میکند، به «فلوراید» تبدیل میشود.
به گزارش تابناک؛ فلوراید سدیم یکی از ترکیباتی است که در خمیردندان بهعنوان ماده فعال ضدپوسیدگی استفاده میشود و در صورت استفاده در مقادیر ایمن، فواید زیادی برای سلامت دهان و دندان دارد: فلوراید با مقاومتر کردن مینای دندان در برابر حملات اسیدی، به جلوگیری از پوسیدگی دندان کمک میکند؛ میتواند فعالیت متابولیکی باکتریهای تولیدکننده اسید را کاهش دهد و میتواند به بازسازی مواد معدنی مینای دندان، توقف یا معکوس شدن برخی ضایعات اولیه پوسیدگی کمک کند.
تحقیقات نشان داده که خمیردندانهای حاوی فلوراید۲۴٪ مؤثرتر از خمیردندانهای بدون فلوراید، پوسیدگی دندان را مهار میکنند.
سطح خارجی دندان (یعنی مینای دندان) عمدتا از مواد معدنی تشکیل شده است. هنگامیکه که ما غذا میخوریم یک لایه نازک روی دندانها تشکیل میشود که به آن پلاک میگویند. باکتریهای موجود در پلاک، قندهای موجود در غذا را تجزیه میکنند و به این ترتیب اسید تولید میشود (فرآیند دمینرالیزاسیون)؛ این اسید میتواند مواد معدنی مینای دندان را حل کند و به مرور زمان باعث پوسیدگی دندان شود.
در حال حاضر حتی لاکهای فلوراید به بازار آمده که از پوسیدگی دندان جلوگیری میکنند. بهتر است که لاک فلوراید توسط پزشک روی دندانها زده شود.
فلوراید در آبهای آشامیدنی
علاوه بر خمیردندانها و دهانشویهها و دیگر محصولات دندانپزشکی، فلوراید از راههای دیگری نیز راه خود را به منابع آب باز میکند. سطوح پایین فلوراید به طور طبیعی در اکثر منابع آب آشامیدنی (معمولا از هوازدگی یا شسته شدن از سنگها و خاکها) وجود دارد. برخی از فعالیتهای صنعتی مانند ذوب فلزات و تولید باتری نیز میتوانند به دلیل فاضلاب حاصل از فرآیند تولید، منبع فلوراید اضافی در آب باشند.
سازمان خدمات بهداشت عمومی در ایالات متحده، غلظت فلوراید ۰.۷ میلیگرم فلوراید در لیتر را توصیه میکند، اما حد مجاز فلوراید در آب برای محافظت در برابر مشکل فلوروز، حداکثر ۴ میلیگرم در لیتر است (برای درک بهتر، ۱ میلیگرم در لیتر معادل حدود یک فنجان آب در استخر شنا است). …
