به گزارش گروه دانشگاه خبرگزاری دانشجو؛ ششمین راهپیمایی فضایی تماماً زنانه تاریخ امروز در حالی رقم میخورد که دو فضانورد زن، همزمان با ثبت این رکورد، مأموریتی فنی و چندلایه را برای تعمیر و آمادهسازی زیرساختهای ایستگاه فضایی بینالمللی بر عهده گرفتهاند؛ عملیاتی که اهمیت آن فراتر از یک عنوان تاریخی است.
اینبار پای یک «رکورد» تنها در میان نیست
تمرکز رسانهای بر «ششمین راهپیمایی فضایی تماماً زنانه» شاید در نگاه نخست مهمترین بخش این مأموریت به نظر برسد، اما آنچه در بیرون از ایستگاه فضایی اتفاق میافتد، یک عملیات نمایشی نیست. میر و آدنوت قرار است مجموعهای از تجهیزات کلیدی ایستگاه را تعمیر و آماده کنند؛ از تعویض بازتابندهای که در ناوبری فضاپیماها هنگام نزدیکشدن و اتصال به ایستگاه نقش دارد تا نصب کابلهای مربوط به سامانه انتقال داده.
همچنین قرار است رادیاتور طیفسنج مغناطیسی آلفا برای تعمیرات آینده آماده و یک دوربین با وضوح بالا روی سازه خرپایی ایستگاه تعویض شود. به بیان دیگر، فضانوردان امروز بخشی از زیرساختهایی را سرپا نگه میدارند که ادامه فعالیت علمی ایستگاه به آن وابسته است.
مأموریتی که پشت یک تصویر تاریخی پنهان شده است
ایستگاه فضایی بینالمللی تنها محل اقامت فضانوردان نیست؛ یک آزمایشگاه علمی در مدار زمین است که تجهیزات آن برای سالها تحقیق و آزمایش طراحی شدهاند. یکی از این تجهیزات، طیفسنج مغناطیسی آلفاست؛ آزمایشی با هزینه حدود ۲ میلیارد دلار که برای مطالعه پرتوهای کیهانی و جستوجوی نشانههایی از ماده تاریک در بیرون ایستگاه نصب شده است؛ بنابراین هر عملیات تعمیراتی در بیرون ایستگاه میتواند مستقیماً با تداوم فعالیتهای علمی آن ارتباط داشته باشد. اینجاست که ارزش واقعی راهپیمایی امروز مشخص میشود: رکورد تاریخی در کنار مأموریتی قرار گرفته که بخشی از آن به حفظ ظرفیت علمی و عملیاتی ایستگاه اختصاص دارد.
بازگشت به صحنهای که پیشتر تاریخساز شده بود …
