این بخش بهصورت خودکار گردآوری شده است. برای مطالعه کامل خبر، به منبع اصلی مراجعه کنید.
«نیستی
و جای خالیات
چون شیئی سنگین
در میانه اتاق
جا مانده است»
جواد مجابی
این سطرها، نبودن را دقیقاً در ساحت یک آنتولوژی مادی به رخ میکشند. در این نگاه زیباشناختی، غیاب آدمها در اتاقها، حیاطها و آدرسهای جا مانده در زمان، بهمعنای محوشدنشان نیست، بلکه خود این فقدان به عنصری ملموس تبدیل میشود که با سکوت اشیای بر جای مانده گره میخورد و حضور را در دل نبودن مدام بازتولید میکند. …
