فرض کنید وارد شبکهای اجتماعی میشوید؛ یک پست را میبینید، دهها کاربر زیر آن پست نظر دادهاند، کاربران دیگری پاسخ میدهند و کمی پایینتر ویدیویی با هزاران لایک ظاهر میشود. اما چند نفر از این کاربران انسان هستند؟ چه تعداد از متنها، تصاویر و حتی بحثهایی که میبینید توسط ماشین ساخته شدهاند؟ به گزارش همشهری آنلاین، این پرسش هسته اصلی «نظریه اینترنت مرده» یا Dead Internet Theory است؛ نظریهای که میگوید اینترنت بهتدریج از فضایی ساختهشده توسط انسانها، به محیطی تبدیل شده که بخش بزرگی از آن را باتها، الگوریتمها و محتوای مصنوعی تشکیل میدهند.
ریشهیابی نظریه
ریشههای این نظریه به انجمنهای اینترنتی اواخر دهه ۲۰۱۰ بازمیگردد، اما در سال ۲۰۲۱ و با انتشار مطلبی با عنوان «نظریه اینترنت مرده: بیشتر اینترنت جعلی است» شهرت بیشتری پیدا کرد. طرفداران آن حتی ادعا میکردند اینترنت واقعی در حدود سالهای ۲۰۱۶ و ۲۰۱۷ «مرده» است؛ ادعایی که در آن زمان بیشتر به یک نظریه توطئه شباهت داشت. اما ظهور هوش مصنوعی مولد، ماجرا را جدیتر کرده است.
نتیجه یک تحقیق
مرکز پژوهشی Pew در اوت۲۰۲۶ نزدیک به نیم میلیون صفحه انگلیسی را از یک آرشیو اختصاصی بررسی کرد. نتیجه این بود که در نمونه مربوط به ژوئیه۲۰۲۶ حدود ۱۰درصد تمام صفحات اینترنتی نشانه قابلتوجهی از نگارش یا ویرایش توسط هوش مصنوعی داشتند. مهمتر اینکه وقتی فقط صفحات منتشرشده پس از عرضه ChatGPT بررسی شدند، این رقم به بیش از یکسوم** رسید.
ماشینها اینترنت هم مصرف میکنند
ماشینها فقط محتوا تولید نمیکنند، بلکه خودشان هم اینترنت را مصرف میکنند. دادههای کلودفلر نشان میدهد در پایان سال۲۰۲۵، تنها حدود ۴۷ درصد درخواستهای HTML ثبتشده در شبکه این شرکت منشأ انسانی داشت و بخش بسیار بزرگی از بقیه توسط انواع باتها و خزندهها ایجاد میشد. همچنین فعالیت خزندههایی که به درخواست مستقیم کاربران هوش مصنوعی صفحات وب را باز میکنند، در طول سال ۲۰۲۵ بیش از ۲۰برابر شد. با این حال، هنوز نمیتوان گفت «اینترنت مرده است». میلیاردها انسان هر روز پیام میفرستند، ویدیو میسازند، خرید میکنند و با یکدیگر گفتگو میکنند. آنچه در حال مرگ است شاید نه خود اینترنت، بلکه اطمینان ما از انسانی بودن اینترنت باشد.
اینترنت هنوز زنده است …
